dungeon siege 2 — hack and slash a wciąga jak cholera

nie cier­pię tego gatunku gier. wszel­kie te dia­blo czy setki innych łażo­nek i kli­ka­nek szum­nie zwa­nych swego czasu „erpe­gami” (za co???) aż wresz­cie uknuli ter­min hack’n’slash — wszyst­kie te gierki po pro­stu zanu­dzają na śmierć. jest jed­nak gierka, która zauro­czyła mnie po pro­stu i przy­kuła dziś do moni­tora na jakiś (dłuż­szy) czas.

dun­geon siege 2, bo o tym tytule mowa, jest niczym innym jak raso­wym h’n’s ale zro­bio­nym w pytę dobrze. inter­fejs pamię­tany z jedynki tu został doszli­fo­wany i obsługa tej gry to po pro­stu czy­sta przy­jem­ność. gra się „z miej­sca”, nie zna­jąc żad­nych kla­wi­szy czy inszych instruk­cji obsługi. wszystko zostało pomy­ślane wprost fenomenalnie.

gra­fika nie zabija ale jest bar­dzo przy­zwo­ita. muzyka jest speł­nia swe zada­nie — nie rzuca się na uszy ale ład­nie akcen­tuje wyda­rze­nia na ekra­nie. za to gry­wal­ność… o mamo! tej są tutaj TONY! póki co gra jest potęż­nie liniowa ale szcze­rze mówiąc w niczym to nie prze­szka­dza. ba, rzekł­bym, że to ogromna zaleta — wiesz z góry gdzie iść, komu sko­pać odwłok, co zabrać… mode­lowy h’n’s ale zro­biony z auten­tycz­nym zacię­ciem i polo­tem. to nie­sa­mo­wite ale ta gra potrafi się podo­bać komuś, kto takich gier orga­nicz­nie wręcz nie znosi! wiel­kie brawa dla panów z gas powe­red games za taki wyczyn!!!

a teraz sorki, musze lecieć nieco pokli­kać, zdo­być kilka levców dla postaci i ubić kilka tysięcy stworów :)

strona gry w wyko­na­niu twór­ców
strona gry w wyko­na­niu pro­du­centa, czyli microsoft