apache + php + mysql pod windows

ufff… zachciało mi się śro­do­wi­ska do testo­wa­nia róż­nych rze­czy pod win­dows i prze­sze­dłem drogę przez lekką mękę. to, co w ubuntu ogra­ni­cza się do odpa­le­nia synap­tica i zain­sta­lo­wa­nia kilku paczek, tu można okre­ślić jed­nym ład­nie brzmią­cym ter­mi­nem: „pain in the ass” co po naszemu prze­kłada się na — powiedzmy — „łożeszkurczępieczone” :)

prze­bi­łem się przez kilka stron, poczy­ta­łem nieco o insta­la­cji tego i owego i mina mi zrze­dła. to nie jest takie hop siup i o łatwo­ści insta­lo­wa­nia tego softu pod win­dows mogłem tylko pomarzyć.

no ale pamię­tam dosko­nale, że swego czasu robi­łem już takie manewry i to bez więk­szych pro­ble­mów. oczy­wi­ście — zauto­ma­ty­zo­wana i idio­to­od­porna insta­la­cja całego przy­go­to­wa­nego pakietu wspo­mnia­nych apli­ka­cji miała miej­sce. chwila zasta­no­wie­nia — pamię­tam! swego czasu insta­lo­wa­łem pakie­cik o nazwie kra­snal serv. to takie pre­kon­fi­gu­ro­wane all in one, zawiera chyba wszystko, co potrzebne jest do posta­wie­nia domo­wego ser­werka www. wsko­czy­łem na stronę, zer­k­ną­łem i… tro­chę dużo tego wszyst­kiego. spory kom­bajn ze sporą ilo­ścią ficze­rów. tro­chę zbyt sporą. potrze­bo­wa­łem cze­goś prost­szego, takie wash and go — insta­luję i bez zbęd­nych cere­gieli cho­dzi mi mini­mum nie­zbędne do dzia­ła­nia ser­wera plus jakaś baza, by było na czym bloga testować.

żmud­nie szpe­ra­łem dalej. w końcu tra­fi­łem. pakiet być może nie dar­mowy ale 30 dni triala w zupeł­no­ści mi wystar­czy. sok­kit — bo tak się zwie pakie­cik — wyglą­dał obie­cu­jąco już od samego początku. mia­łem prze­czu­cie po pro­stu :). pobra­łem co trzeba, zain­sta­lo­wa­łem i viola, od kopa wszystko ruszyło jak należy. tym spo­so­bem mój win­dows wzbo­ga­cił się o ser­wer www sto­jący na apa­che, z nowym php i mysql plus obsługa sqlite. wszystko, czego chcia­łem, zna­la­zło się na dysku i bez­pro­ble­mowo oraz prak­tycz­nie bez potrzeby kon­fi­gu­ra­cji (okej, w mysql musia­łem sobie baze stwo­rzyć :)) ruszyło po szy­nach. testowo oczy­wi­ście natych­miast pobra­łem i zain­sta­lo­wa­łem nowiuśką wer­sję seren­di­pity by się prze­ko­nać, że pro­ble­mów żad­nych ale to żad­nych nie ma. poooszło z kopytka. podob­nie machnę sobie win­dow­sową kopię word­pressa by móc się nieco na nim powyżywać :)

po co te całe kom­bi­na­cje, skoro pod ubuntu mogę to wszystko wykli­kać sobie w kilka minut? bo jed­nak to pod win­dows mam więk­szośc narzę­dzi, które wier­nie służą mi od lat przy zaba­wie w robie­nie stron. dre­am­we­aver ni pho­to­shop pod linuksa się jesz­cze nie poka­zały a na obej­ścia w stylu wine nie mam ni czasu, ni ochoty. podob­nie przy­zwy­cza­ja­nie się do linuk­so­wych narzę­dzi jest po pro­stu zbyt cza­so­chłonne by sta­no­wiło jakąś kon­ku­ren­cję dla moich win­dow­so­wych znajomych.

i tu docho­dzę do sedna całego tego wpisu: nie­stety lekki (w sen­sie bez zbo­cze­nia :)) fan linuksa ma prze­ko­pane jeśli cho­dzi o roz­wią­zy­wa­nie przy­to­czo­nych pro­ble­mów. choćby bar­dzo chciał, trud­no­ści napo­tka z oby­dwu stron. o ile pod linuk­sem mogę sobie insta­lo­wać ser­we­rów do woli i dzieje się to wręcz auto­ma­gicz­nie (i, co ważne, za darmo), o tyle pod win­dows pro­blemy pię­trzą się wraz ze wzro­stem wyma­gań. pro­stych ser­we­rów www stwo­rzono dla win­dows bar­dzo dużo a nie­które są wręcz rewe­la­cyjne. jed­nak gdy przy­cho­dzi co do czego — zaczyna wyła­zić ubó­stwo doku­men­ta­cji (poję­cie w linuk­sie chyba nie­znane), ogra­ni­czona funk­cjo­nal­ność albo wyma­ga­nia finan­sowe. pain in the ass…

w druga stronę także jest nie­lekko. pod win­dows ist­nieje mnó­stwo dosko­na­łych narzę­dzi, któ­rych alter­na­tywy stwo­rzone dla linuksa są po pro­stu śred­nio funk­cjo­nalne albo tak odle­głe filo­zo­fią dzia­ła­nia, że prak­tycz­nie nie­przy­sia­dalne dla kogoś, kto od lat grze­bie sobie win­dow­so­wymi narzę­dziami, do któ­rych przy­wykł i które z kolei wyro­biły w nim nawyki nie­usu­walne. tu nawet sytu­acja jest gor­sza. o ile bowiem soft linuk­sowy jest cał­kiem faj­nie por­towny pod win­dows, o tyle pro­gramy dla win­dows (nawet — a może szcze­gól­nie — te komer­cyjne) nie mogą docze­kać się solid­nego spor­to­wa­nia dla linuksa.

jak więc sobie w takim przy­padku radzić? nie­stety, pozo­stają pro­tezy i obej­ścia pro­ble­mów. z dru­giej strony to bar­dzo dobrze: mamy kla­rowną sytu­ację i roz­gra­ni­cze­nie fun­cjo­nal­no­ści oby­dwu sys­te­mów. linuks jako peł­no­war­to­ściowy desk­top, a więc sys­tem do pracy ale i roz­rywki (gry) jesz­cze ma długą drogę przed sobą. win­dows nato­miast w zasto­so­wa­niach ser­we­ro­wych pew­nie się spraw­dza nie­źle ale takie wyko­rzy­sta­nie sys­temu jesz­cze zapewne przez jakiś czas będzie dla zwy­kłego zja­da­cza chleba głę­boką tajemnicą.

no, cie­kawe jak sytu­acja będzie wyglą­dała za parę lat. oby poten­cjały oby­dwu sys­te­mów się zbli­żyły bo zyskać na tym mogą tylko ich użyt­kow­nicy. zarówno ci mniej jak i ci nieco bar­dziej wyma­ga­jący. czego bar­dzo bym sobie życzył.