jak to zazwyczaj bywa — niedziela to dzień zakupów :). dziś obskoczyliśmy sklepik ikea a że niedaleko w sumie było do media markt — papa costa nie byłby sobą, gdyby nie zajrzał i do sklepu nie dla idiotów. zajrzał i wyniósł kolejną juz klawiaturę. tym razem, idąc za sugestią krzycha, zainwestowałem w nieco odmienną niż zwykle klawiorkę.
Nowe klawisze
klawiaturka jest jakaś taka ultra-slim (znaczy, że cienizna) i o kuriozalnym rozstawie klawiszy. czytaj: zajmie mi nieco czasu wyrobienie sobie odpowiednich odruchów. grunt, że wygląda to solidnie a pisze się na tym wręcz bosko! o taaaak, warto było dać te siedem dyszek dla niekwestionowanego komfortu klikania. jeden potworny minus: prawy alt jest ździebko przymały i trafia się często gęsto (póki co) w leżący zaraz obok klawisz wywołujący menu (małomiękkie rozłożenie klawiszy). kwestia przywyknięcia do rozstawu klawiorów ale póki co nieco to irytuje.
mnie jednak interesuje bardziej co innego: czy pod ubuntu trzeba dokonywać jakichś szczególnych kombinacji by przyciski multimedialne były obsługiwane jak należy? może jakieś sterowniki nie daj boże są specjalne potrzebne? w sumie nigdy zbytnio się takimi ustawieniami nie bawiłem i nie wiem czego się spodziewać. a że aktualnie jakaś poootężna (ach te zaległości :)) sesja torrenta pod windows mnie się rozpoczęła, to i sprawdzić nie ma zbytnio jak…
Och — witaj w klubie! Klubia dla tych, co prawego ALTa mają małego i cholernie blisko spacji :)
Ale wiesz — mięciutka klawiaturka jest cacy … i ja już powoli się przyzwyczajam do tego ALTa — owszem: ułatwiam sobie lekko przekrzywiając klawiaturę tak, żeby ten klawisz znalazł się bliżej prawego kciuka …
nie jest tak źle. przyzwyczajanie się idzie bardzo prężnie :). fakt, rozłożenie kilku klawiorków jest bardzo denerwujące a dostęp do pgdwn pgup home i end realizowany jest przez wciśnięcie dodatkowego klawisza funkcyjnego, ale szybko idzie się na to przestawić. no ale komfort klepania jest teraz nieporównywalny! mięciutko, milutko, minimalny skok klawiszy, zero wysyłku przy pisaniu (w poprzedniej musiałem się wrecz siłować)… yyeah! to je ono! jeszcze raz dzięki za podsunięcie pomysłu przejścia na taka własnie klawiaturę. po kilku dniach ciężkch coś czuję, że nie będe mógł się od klawiorów odkleić :)
„pgdwn pgup home i end realizowany jest przez wciśnięcie dodatkowego klawisza funkcyjnego”
Zabiłbym za coś takiego :/
Już wystarczająco mnie denerwuje pionowa kombinacja del-home-pgup-pgdn-end w moim laptopie.
ha! dokładnie to samo pomyślałem sobie gdy toto rozpakowałem. i co? i nie ma większych problemów! dobrze to przemyślał ktoś tam i podpięte są te klawiory pod strzałki. góra dół lewo prawo… szybciorem przystosowanie się idzie. zaprawdę, całkiem to nawet wygodne. jeszcze chwila i zacznę się dziwić jak można mieć na biurku coś tak dużego jak normalna klawiatura :)
Na klawisze multimedialne są dwie szkoły. A aktualnym stabilnym GNOME po prostu wchodzisz w Środowisko -> Preferencje -> Skróty klawiszowe, wybierasz sobie akcję np. Natępny utwór i naciskasz klawisz multimedialny. I tym sposobem bindujesz wszystko.
W aktualnej rozwojowej wersji (dostępnej w Dapperze) usunęli ten jakże łatwy i przyjemny sposób. W zamian należy w ustawieniach klawiatury wybrać swój model. Jeśli go nie ma, czeka Cię grzebanie w jakiś plikach tekstowych z definicjami modeli i zgłoszenie buga.
dzięki za wskazówki. sukces jest ale połowiczny. przełączanie kawałków w quot libet jednak działa doskonale i o to właśnie chodzi :). cholera, muszę tę resztę rozgryźć…
Zawsze można skorzystać z xbindkeys — takie ustrojstwo, które pozwala przypisać do naciśnięcia klawisza dowolną komendę w systemie.
witamy w klubie :D widze nie tylko ja mam zapedy na notebookowe klwiatury. jestem tradycjonalista i wole klawiatury z niezmienionym (no moze troszeczke) ukladem klawiszy, a multimedialne sa mi zbedne. oto cacko ktore ja nabylem kilka miechow temu na wyprzedazy:
http://skleppc.pl/img/items/OS7428.jpg