Oto nad czym biedziłem się dziś pół dnia:
Tarasowy Kącik Majusi & Babci Wuli zaczyna nabierać rumieńców. Se laski postanowiły zrobić na tarasie swój kącik, w którym będą przyjmowały znajome dzieci, gości i będą nam robiły łachę umożliwiając wypicie porannej/wieczornej kawki frappe w warunkach ludzkich, czyli siedzących. Fundatorką kącika jest babcia Wula. Mnie i Dorophę na meble tarasowe nie stać. Korzystamy z uprzejmości babci i córki, które już nawet kwiatków się dorobiły. A tak przy okazji — to chińskie gówno skręca się okropnie po prostu :/. Papa CoSTa wylał dziś sporo płynów, niestety nie stał się od tego ani trochę chudszy. Kaloryfer na brzuchu takoż mu nijak od tego całego kręcenia nie wyskoczył. Wychodzi na to, że aby dorobić się mięśniorów, musiałbym ten cały budynek sam wznieść. Czas chyba się przebranżowić…
Poznajemy sąsiadów. Z lewej Aldona, z prawej jeszcze nie wiemy kto, z góry Piotr z dwójką dziewczynek w wieku Majki. Jeszcze bardziej w lewo w płaszczyźnie horyzontalnej jeszcze inni sąsiedzi, których z imienia co prawda nie znamy ale za to których dzieciak siedzi u nas pół dnia i obiad jeszcze wsunął. Zaczyna się robić swojsko :). Gdzieś u góry mieszka hoża studentka. Sąsiad nie chciał wdawać się w szczegóły przy Dorophie w kwestii opisu tejże studentki walorów. Zaczyna się robić BARDZO swojsko a ja chyba zacznę łazić z cukrem i pożyczać na lewo i prawo :)
Zaczynamy mieszkać. A niebawem czas na parapetówę. Niebawem.
No.
Widać, że to już prawdziwy dom. Pamiętam w wpis gdzie straszyły zdjęcia gołych ścian i płotu budowlanego :) Pozdrawiam serdecznie. Piotr