Czas na pierwszą ipodową gierkę, za krótką recenzję której się wezmę. Miałem kilka typów na otwarcie ale postanowiłem zacząć od gry, w której skupia się chyba jak w soczewce większość „za” i „przeciw” grania na iPodzie.
Super Monkey Ball [AppStore] to szybka, czysto arcadowa rozgrywka polegająca głównie na opanowaniu iPoda :). No dobra, tak naprawdę to trzeba po jakąś cholerę przeprowadzić małpkę przez jakieś sto zakręconych poziomów i zadbać o to, by zbyt wcześnie z tego padołu nie zeszła. Cały problem w tym, że trzeba ją tam… doturlać. I tu zaczynają się schody, bo cholerna małpka lata po owych poziomach jak zakręcona a nawigowanie kulką z małpką za pomocą iPoda nie jest wcale takie łatwe. Oczywiście dodatkowo trzeba zbierać punkty (przez zbieranie bananów), które dorzucają nam nowe życia i ładnie wyglądają w statystykach poziomów :). Brzmi głupio ale wciąga jak jasna cholera.
Grafika w grze jest płynna, szybka i całkiem ładna. Dźwiękom także niewiele można zarzucić choć chciałbym, by sample były w ciut lepszej jakości. To, z czym ma się największy problem w grze to właśnie sterowanie. Ta gra powstała na długo przed iPodem ale to właśnie pomocą tej maszynki można z niej wycisnąć to, o co chodziło pierwotnie twórcom — sterowanie małpką przez przechylanie, pochylanie, wstrząsanie i ogólne oddziaływanie na „bohatera” za pomocą świata a nie „bohaterem” na świat. I to się poniekąd udało. Ale tylko poniekąd. Gra ma frustrujący poziom trudności spowodowany jednym drobnym bugiem — ultraciężko (przynajmniej mnie) jest znaleźć punkt neutralny — położenie, w którym małpka nie leci w którąś ze stron. Bardzo to utrudnia rozgrywkę a brak możliwości skalibrowania urządzenia i bardzo czułe na jakiekolwiek pochylenie iPoda sterowanie przyprawia o chęć rwania włosów z głowy. Stanąłem na bodajże siódmym etapie i za diabła nie mogę drania przejść (raz udało mi się w trybie ćwiczeń ale to był dziki fart). Boli to tym bardziej, że tak poza tym to gra zrobiona jest po prostu miodnie choć z kilkoma innymi problemami wynikłymi ze złego projektowania.
Poziomy w tej grze się odblokowuje. OK, no problema. Nie ma możliwości zapisania stanu gry i w przypadku np. zdechnięcia baterii lub zwykłej chęci zrobienia z iPodem czegoś innego — grę zaczyna się od początku. A to już jest BIG problema! iPod czy iPhone to urządzenia mobilne. Tu po prostu TRZEBA dać możliwość przerwania gry w dowolnym momencie (np. nadchodząca rozmowa telefoniczna w iPhone) i powrotu do niej w dowolnej chwili do stanu, w którym grę opuściliśmy. Tak jest niestety w większości gier na iPoda ale są tez chlubne wyjątki, które pozwalają chociażby grę zapisać.
Podsumowując — gra się naprawdę fajnie i kilka pierwszych poziomów to miód ale gra jest w dalszej części za trudna i nie daje zanurzyć się w sobie na dłużej.
za: grafika, intensywność rozgrywki
przeciw: dźwięk (mógłby być lepszy), frustrujące sterowanie i wynikający z tego poziom trudności, brak zapisu gry czy możliwości jej przerwania i powrotu w dowolnym momencie.
Ocena w skali 1–10: 7
A na koniec filmik z gameplay z gry.
Ja czekam na tą gierkę:
http://www.youtube.com/watch?v=rN8wGj1txvI&fmt=18
To dopiero będzie fun…
Oj tak :). Z aktualnie dostępnych w podobnych klimatach — Dizzy Bee. Niebawem zrecenzuję. Świetna gierka z trzy dolce!