W dniach 25–26 listopada 2011 wziął i odbył się w Poznaniu aikidowy staż z sensejem Wysockim. Tłukliśmy się prowadzeni punktem G, który w aikido mieści się gdzieś w okolicy brzucha i napędza łamanie rąk, nóg oraz rzuty uke na odległość. Było świetnie acz kilka zdrowych pieprznięć o matę zaliczyłem (hi Emil!) dzięki czemu poczułem, że żyję i że mam kręgi nawet TAM! :)

Poniżej dowód na to, że byłem i mnie lali (a także że ja sam nieco rękoma machałem). Wiem, że filmik nieskładny ale na szybkiego robiłem no i nie zajmowałem się kręceniem a byciem rzucanym na wszelkie sposoby. W sumie trzeba było ustawić aparat w jakimś strategicznym punkcie, wcisnąć REC i zostawić by się nagrywało. Może następnym razem…

Wszystkim współbitym serdeczne dzięki i do następnego spotkania na macie!

No i kilka fotek na dokładkę…

Drugiego dnia wypadu do Jeleniej Góry (tego z zeszłego tygodnia, z którego cała moja rodzina prócz mnie przyjechała zasmarkana a Doropha dorobiła się zapalenia oskrzeli) nieoceniona babcia wsadziła nas w samochód i wywiozła w diabły do czegoś, co zwie się Park miniatur zabytków Dolnego Śląska. Jak by to powiedzieć… Zajebiste miejsce i TRZEBA tam pojechać!

Poniżej sporo fotek z Parku. Nie oddają nawet części tego wrażenia „wow”, które dopada zaraz po przejściu wejścia. No i mają wyczesanego slusha — lód o smaku jagodowym. Pycha a w gorący dzień po prostu ożywcze jak diabli.

Wpadliśmy dziś na targ staroci w Jeleniej Górze by nieco poszperać w pierdołach. Rodzina niestety nie czuła klimatu i nie wydawała pieniędzy. Za to z Gutkiem zaszaleliśmy i wydaliśmy pięć złociszy na dwa samochodziki i yo-yo! To był bines stulecia a ja sobie w brodę pluję, że od rana nie stanąłem na placu i tych wszystkich zalegających piwnicę kaset nie sprzedałem :)

Wielbię takie imprezy. Jarmarki czy inne targi rządzą!

Dopadliśmy wczoraj z Majką niejakiego Gutka w sytuacji dosyć intymnej. Owóż wspomniany osobnik został niczym cielę zagoniony do łazienki i tam przez jego mamę — znaną w półświatku pod pseudonimem Doropha — wykąpany. Niżej podpisany udokumentował zdarzenie zdjęciowo i filmowo. Film — ze względu na nieprzyzwoite sceny obnażania się i czasem drastyczne wręcz ujęcia — nie zostanie opublikowany. Ale fotki i owszem. Tak więc rodzinko, przed wami Gucio w kąpieli. Pikantne fotki przesyłam na życzenie :)

Ruszyliśmy dziś do poznańskiego ZOO. Plan był prosty: pokazać Gutkowi jakieś ultradzikie stworzenia, zmęczyć lekko drania, przekimać go na świeżym powietrzu a przede wszystkim pogonić z domu, bo już nam tu powoli demoluje wszystko w ramach radosnego poznawania najbliższego otoczenia.

Plan się powiódł w pełni. Widzieliśmy słoniarnię, która zrobiła na nas spore wrażenie — to kawał inwestycji, w dodatku bardzo fajnie zrealizowanej. Widzieliśmy żyrafy i strusie, widzieliśmy foki i jakieś nocne stwory w pawilonie nocnym, widzieliśmy robale i inne takie ale największe wrażenie zrobiły na nas tygrysy. W końcu widzieliśmy je w pełnej glorii i w dodatku jak na zamówienie podlazły pod samą szybę oddzielającą widzów od kotków. Ależ to potężne zwierzęta! Gutek zaniemówił gdy się tygrys do samej prawie szyby przysunął ale nie stracił zimnego ducha i rzucił po swojemu „Kotek! Kici, kici!”. Ładny mi kotek…

Ogólnie miły wypad i pewnie powtórzymy pod koniec wakacji z opcją śmigania kolejką. Gutek się napalił a Majka obejrzenia słoni i tygrysa jest już teraz podjarana.

No i ruszyliśmy na szkolny festyn rodzinny. Majka przebrana za nieco nieśredniowieczną damę dworu ale co tam, ważne, że szpada była i można się było naparzać. A bo festyn miał jako temat przewodni średniowieczne rycerstwo, zamki, królów i co tam jeszcze. Ogólnie — fajna imprezka, na której poszło sporo żarcia (Doropha strzeliła ciasto marchewkowe do wspólnej puli), nieco picia a dzieciaki miały co robić. Z atrakcji obecne były: nasza policja, jacyś średnio mrawi rycerze, którzy mocno powinni popracować nad swoimi układami naparzankowymi, poza tym były zawody sportowe, przedstawienia, licytacja…

Foteczki z kilku naszych ostatnich (i nieco odleglejszych) spacerków. W rolach głównych Gucio ze względów oczywistych. Otóż jesteśmy wyganiani z domu na spacery i nie mając kogo fotografować, trafia ciągle na syna. Nie to, żeby mu się nie podobało ale zaczyna z naszej galerii wiać nudą :). Tak czy inaczej, Gucia w rodzinie ponoć nigdy dosyć więc dostarczam świeżą porcję młodego. I trochę Majki. I nieco Dorophy. Dla mnie oczywiście miejsca zabrakło — za szeroki jestem.

Nie ma to jak wypuścić dzieciaki na łono nauki. Skoczyliśmy na pobliski uniwerek by nieco się odchamić ale skończyliśmy jak zwykle — tarzając się w trawie i czyniąc trzodę w geologicznej ekspozycji. No cóż, pęd do wiedzy czasem ma straszne następstwa :)

Nie ma to jak odebrać da Majka ze szkoły i trochę się wspólnie przejść. Szczególnie gdy dopada nas wiosenne słoneczko :)

Dziś kilka fotek naszego asa z krótkiego ale obfitującego w efekty poznawcze wypadu Gutka na taras. Gucio poznał smak swojego pierwszego kamienia i swojej pierwszej garści ziemi z doniczki. Zapoznał się też nieco bliżej z tarasową wywrotką i tak sobie myślę, że to będzie znajomość na najbliższe lata. Poza tym Gustavo zapoznał się z ideą smarowania kredą po większych powierzchniach płaskich i — co najistotniejsze — po sobie samym. Bez dwóch zdań: spodobało się gówniarzowi :)

Gutka złapała jakaś trzydniówka lub coś w ten deseń — gorączki go łapią, coś w kiszkach nie gra jak trzeba i ogólnie młody zafundował nam niezapomniany i męczący długi weekend. Dziś z racji powolnego dochodzenia do siebie, Gutas dostał przepustkę i możliwość wyskoczenia na krótki spacer. Wzięliśmy więc Majkę pod pachę w ramach zawadzającego balastu dociążającego ale przez to wyrabiającego charakter i mięśnie no i ruszyliśmy w miejską przestrzeń.

Tak se idąc napatoczyliśmy się na zwyczajową ścianę ze zwyczajowym zestawem graffiti ale zdaje się, że ostatnio jakaś zmiana wrzutek była bo pojawiły się perełki hiphopowej i grafitowej myśli. Cóż za głębia, cóż za intelektualny wysiłek zza nich na nas spojrzały… Aż strach się bać tej potęgi intelektu, która objawia się w podobnych produkcjach naszej młodzieży. Z drugiej strony — niebrzydkie cholera graficiarze robią te wrzutki. To się naprawdę nieźle ogląda ale proszę, panowie graficiarze, ograniczcie się do smarowania po ścianach bo przekaz werbalny to macie skromny i nie najlepiej o was świadczący :).

Gucio, w tle Daria, bokiem fragment Endera

Oj Gutek lubi place zabaw. Lubi huśtawy. Lubi zjeżdżalnie. Dziś pogoda była cudowna po prostu. Kto nie polazł na dwór, niech żałuje. Taki Poznań i taką jesień lubimy z Gutkiem bardzo. Choć w sumie nie możemy już się doczekać solidnego śmigania na sankach ale to zapewni nam dopiero wypad w góry :).

Jutro też gdzieś poleziemy. Może czas z Gutkiem zwiedzić nieco centrum miasta?

Wyciągnęli nas na kawkę do pobliskiej Motylarni, napstrykali nam zdjęć (dzięki Aga!), pobrudzili nam na tarasie, uraczyli przypowieściami z fizyką w tle i jakimiś koprofilskimi skojarzeniami kibla z teorią nieoznaczoności, co pozwoliło wyciągnąć Stałą Voytassa z kiblowej muszli (dzięki Voytass za tę chwilę geniuszu! — specyficznego ale zawsze) po czym sobie poszli.

Wiem, nie brzmi to jak miło spędzona sobota ale co mam powiedzieć — tak właśnie było. Pitolenie z Voytassem o gierkach nieodmiennie mnie relaksuje. Dorotę relaksuje przebywanie w towarzystwie Agi. Jak oni to robią, że nas tak relaksują? Co nam dosypują do kawy i co dorzucają do papierosów? Kiedyś złamię Voytassowi rękę i wyciągnę z niego zeznania ale to może po tym, jak przeleci mnie kilka jeszcze razy :)

Korzystając z tego, że dopadłem się do telewizora na nieco dłużej (monitorze, przybądź do mnie w tym miesiącu bo mnie szlag trafi!), siadłem i nieco porządków w fotkach porobiłem. No i w oko wpadł mnie Gucio w kąpieli, którego coś bardzo rozbawiło. Nie mam pojęcia co to było ale krwiożercza zielona żaba rządzi! :)

Dziś miała miejsce w naszej conieco zalatanej ostatnio rodzinie kolejna ważna uroczystość. Otóż nasza córelka, zwana potocznie da Majkiem, wzięła i poszła po raz pierwszy do szkoły. Co prawda do zerówki ale jest to zerówka, która mieści się w szkole. W wyniku reformatorskich pomysłów naszej władzy da Majek i kupa jego przedszkolnych znajomków musiała stawić się dziś w szkołach, by odbębnić pierwszowrześniową imprezę. Niestety nie mogłem na imprezie być więc niezbyt mam o czym pisać poza suchą relacją Dorophy. A Doropha gada (ciągle, moja żona się z wiekiem nie zmienia :)), że przejęcie imprezą było ogromne!

Majka poszła do szkoły cała stremowana a na widok tych stad dzieciaków, które na imprezie się stawiły, buźka jej się ponoć wygięła w podkówkę i stres znalazł ujście w szlochu. Nie była ponoć w tym osamotniona — szloch wydobywał się z dziecięcych gardeł ponoć często ale też dochodziło do zasłabnięć i bóg raczy wiedzieć jakich jeszcze scen. Ogólnie — masakra! Jak się okazuje, taka uroczystość to dla dzieciaków potężny stresior…

Majusia będzie biegała do Szkoły Podstawowej nr 60 im. Wojciecha Bogusławskiego, która mieści się przy ulicy Naramowickiej w Poznaniu, jakieś 300 metrów od naszego mieszkanka. Jednym słowem — będzie się spóźniała, to pewne :). Szkołą rządzi bardzo zaangażowana pani dyrektor, która ot choćby trzaska stronę szkoły i wygląda na to (bardzo wygląda), że robi to własnoręcznie. Poza tym pani dyrektor ma hopla na punkcie bezpieczeństwa i wychowania dzieci w bogobojnej i nabożnej czci do najwyższego i sług jego (proboszcz był oczywiście obecny, dziwię się, że jakiegoś biskupa nie ściągnęła). OK, nie mam z tym problemów tak długo, jak długo religia nie będzie mi się w proces wychowawczy wpieprzała. Doropha mówiła, że na imprezie obecne były jakieś panie policjantki z gatunku tych, które uważa się za przyjazne dzieciom — młode, warkoczyki, fajne nóżki, ciasteczka jak się patrzy. Oj będę na te wywiadówki chodził! Przyrzekam! :)

Poniżej dwie foteczki Majusi, która także dziś zaliczyła sklepy z hardware szkolnym i nabyła drogą kupna wyprawkę, co się zowie. Dzieciak wygląda na przejętego ale też ma już na starcie w szkole sporo znajomych z podwórka i przedszkola. I bardzo dobrze, nie ma nic gorszego niż dzieckiem będąc do obcej bandy trafić.

Pojechaliśmy sobie dziś rano z Dorophą i da Majkiem na badania do Certusa. Zbliża nam się termin, Dorcię trza sprawdzić było na różne okoliczności i występowanie pasożytów (wyszła jakaś cała czerwona kartka z probierza — zdaje się, że cała moja żona to jeden wielki pasożyt :)). Czekając na odebranie wyników wzięliśmy i pojechaliśmy popatrzeć jak posuwają się prace na naszym stadionie, na którym już niebawem ma zawitać europejski futbol i przytargać tysiące europejskich kiboli.

Budowa pełną gębą, nie?

Kibole będą mieli problem z dojechaniem. O ile ktoś czegoś z ulicami nie zrobi, dostanie się w pobliże stadionu czymkolwiek bardziej zmechanizowanym niż własne nogi będzie po prostu niewykonalne. Dojazdówki są beznadziejnie wąskie a jak już się nawet dojedzie, to miejsc parkingowych jest mniej niż w średniej wielkości domu handlowym. To będzie komunikacyjny koszmar i żadne tramwaje tego nie rozwiążą bo nie ma takiej siły, by naprany wstępnie Belg czy inny Francuz cokolwiek z naszego systemu komunikacyjnego skumał. Po prostu dojazd nie został jeszcze nawet pomyślany, o wykonaniu nawet nie wspominam. Za to — jak widać na fotce — stadion się nam rozbudowuje. Szkoda, że nie będzie jak do niego dojechać.

Budowa idzie pełną parą i obiekt pewnie będzie cudny. Problem w tym, że jak znam polskie realia, zaraz zostanie skutecznie zasłonięty przez wielkoformatówki. Bo tak się jakoś przyjęło, że duże budowle robią w tym kraju za duże powierzchnie do powieszenia billboardu. Po co w ogóle tu się projektuje coś, co ma jakoś wyglądać, skoro zaraz się to zasłania piwem i podpaskami?

Jest miejsce na wszystko, głównie reklamy.

Ja wiem, że do mistrzostw nieco jeszcze czasu zostało ale mam dziwne wrażenie, że starczy go akurat na niezbędne minimum, czyli stadion z murawą ale na niewiele więcej. Wspominałem już o parkingach a właściwie ich braku. Nie zabraknie ich na pewno dla VIPów — w końcu mają swoje wydzielone strefy parkowania. I bardzo bym sobie życzył, by przed mistrzostwami chociaż przycięto przy nich chaszcze. Bo jeśli tak się dba o VIPów teraz…

Tak, to właśnie jest parking dla VIPów.

Być VIPem w Poznaniu — bezcenne…

Zakładając jednak jakimś cudem, że operacja się powiedzie i stadion piękny stanie, drogi doń szerokie będą prowadzić a samochody nimi jadące będą miały gdzie zaparkować, pozostaje jednak coś jeszcze innego — bezpośrednie otoczenie stadionu. Nie wróżę dobrze okolicznym ogródkom działkowym (Jezu, że też połowa miast w tym kraju ma najfajniejsze tereny obsadzone pietruszką…) ale współczuję głównie przyjezdnym, którzy wychodząc ze stadionu rzucą okiem (bo muszą — wszak budynek stoi zaraz obok) na coś takiego:

Na przeciw stadionu mamy…

Czysty, niczym nie buforowany obciach. Choć nie, przemyślałem sprawę — styka przecież postawić w członek wielkie reklamy zasłaniające całą okolicę i po sprawie!

Euro 2012 w Poznaniu? Jakoś naprawdę — wbrew najszczerszym chęciom — tego nie widzę.

Ot i wypadło nas w niedzielne przedpołudnie hen aż do Parku Dinozaur ów mieszczącego się gdzieś w Rogowie. Połaziliśmy, pooglądaliśmy, przekonaliśmy się, że dino były DUŻE! :)

[powerpress]

Poniżej kilka zdjęć z tego naszego wypadu. W sumie nie wiem jednak co jest/było większe — triceratops czy też może Doropha…

Pierwszy zestaw fotek wziął się z wyjazdu. A wziąłem i wyjechałem w cholerę do Warszawy. Chciałem się z Alinką, Anią i Brzozą zobaczyć zanim nastaną Bardzo Ważne Zmiany w ich życiu, czyli zanim na świat przyjdzie im drugi dzieciak (to już lada dzień! Trzymajcie kciuki!). Krótki wpad zaowocował wyniesieniem przekonania, że Alinka rządzi, Ania ma bęben w cholerę wielki a Brzoza to jednak prezes pełną gębą i to coraz bardziej zaokrąglony :). Oczywiście swojego mistrza, czyli mua, jeszcze długo będzie musiał gonić ale widzę, że nabiera mi brat rozmachu. I dobrze! Co to za prezes, którego byle kark obwodem szyi prześciga?

Obejrzyj zdjęcia

Drugi zestaw fotek pochodzi z urodzinowej imprezy Majusi. Jak co roku obeszliśmy pod koniec czerwca jej urodziny. Specjalnie w tym celu nawiedzili nas dziadkowie z Jeleniej Góry (dzięki!) oraz kilku znajomych z dzieciakami. Niestety, skład dzieciakowy w tym roku nieco nam się posypał — jak nie choroby, to wyjazdy się nadarzyły i stąd między innymi kompletny brak facetów na urodzinach. No ale co się odwlecze… Już niebawem pierwsze urodziny naszego Aliena! :)

Obejrzyj zdjęcia

Filmiku z gaszenia świeczki (jednej ale za to słusznej postury) Wam oszczędzę. Gdy słyszę siebie wyjącego „stooo laaaat” zaczynam wpadać w solidny kompleks. Być może wyję i bardzo szczerze ale też i bardzo fałszywie :)

W końcu znalazłem czas by siąść i setki zaległych zdjęć otagować, opisać, obrobić i dla rodzinki przygotować. Powiem Wam, że roboty przy tym od cholery jak nie więcej i serdecznie mam już dosyć. Cały dzień tagowania, rozpoznawania twarzy, obrabiania, wpychania na Picasę, opisywania w iPhoto… No cóż, dbam o swoją bibliotekę zdjęć ale kosztuje mnie to sporo wysiłku. Ale warto bo często z Dorcią do fotek wracamy i mamy zdrowy ubaw z niektórych sytuacji a znalezienie interesujących nas fotek zazwyczaj nie zajmuje zbyt wiele czasu, co przy nieco ponad 18 tysiącach zdjęć jest chyba niezłym wynikiem :)

Dziś wrzucam typowo rodzinne fotki z typowo rodzinnych wypadów i zjazdów. Dwa albumy z moimi spacerowymi wyjściami z da Majkiem i kolejne dwa z naszego wypadu do Jeleniej Góry i spotkania z rodzinką Brzozików. Rodzinne smuty mające dla nas ogromne znaczenie :). Wrzucam ku uciesze ciotek, które molestowały mnie o zdjęcia (i słusznie!), a których dostać jakoś nie mogły przez ciągłe moje zabieganie za innymi sprawami. No to jadymy:

2009.04.18 — Spacer z Majusią
Taki jeden długi spacer, który odbyliśmy sobie razem — moja córka i ja. Spacer był długi, przemiły a gnała nas do przodu świadomość, że po zabiegu jest z Majką o wiele, wiele lepiej.

Obejrzyj zdjęcia

2009.04.25 — Spacer z Majusią
Zdjęcia z kolejnego spaceru z Majusią, tym razem po słonecznym, ciepłym, wiosennym Poznaniu.

Obejrzyj zdjęcia

2009.05.01 — Wyjazd do Jeleniej Góry — dzień pierwszy
Z okazji majówki wzięliśmy i wypadli hen aż do Jeleniej Góry, gdzie spotkaliśmy się z rodzinką. Była nasza trójka (no, już niebawem czwórka), była trójka (no, już niebawem czwórka) Brzozików no i byli nasi rodzice. Tłumnie jednym słowem! Było fajowo, choć króciutko niestety…

Obejrzyj zdjęcia

2009.05.02 — Wyjazd do Jeleniej Góry — dzień drugi
Drugi dzień pobytu w Jeleniej Górze, który minął pod znakiem wyskoczenia na spacer na miasto i obejścia urodzin Alinki. Nie będę pisał których, przecież to kobieta :).

Obejrzyj zdjęcia

I to by było na tyle. A nie, może jednak jeszcze nie. Poniżej foteczka, która nieskromnie mówiąc mnie wyszła. Da Majek i Alinka w penerskich pozach… Tylko rapowego podkładu brakuje i goldziaków na szyjach :)

Uploaded with plasq’s Skitch!