Zmieniają nam się trailery gier. Nie da się ukryć, że zarówno postępująca technologia jak i (a może przede wszystkim) zaangażowane w produkcję gier pieniądze, odciskają swoje piętno także na trailerach.

Czym dla gracza powinien być trailer gry? To chyba oczywiste: jak każdy zwiastun, powinien przede wszystkim pokazywać grę. To ona gracza interesuje, to ją chce z0baczyć w działaniu, chce widzieć, jak ona wygląda i zanim wyda swoje ciężko zarobione dwie stówki, chciałby mniej więcej wiedzieć — na co właściwie one polecą. Problem w tym, że te coraz bardziej kinowe trailery niewiele mu samej gry pokażą…

Wybrałem dwa trailery gier, które mi się ogromnie podobają. Znakomity montaż, doskonale przemyślane sceny, świetne udźwiękowienie… To już nie są trailery gier. Ba, te produkcje przerosły o kilometry typowe hollywoodzkie zwiastuny składające się z posiekanego filmu i w półtorej minuty cały ten film przedstawiające. To raczej rodzaj krótkometrażowej animacji opartej na grze. Widać to szczególnie w zwiastunie gry Prey 2, w którym nie ma bodajże ani chwili gameplayu a całość to zapewne fragment intra czy czego tam innego. Ta animacja zwróciła na siebie moją uwagę ogólną jakością wykonania i — jak widać — spełniła swoje zadanie jako trailer. W końcu nie tylko to obejrzałem (żeby to raz! :)) ale i dziele się tym ze wszystkimi.

Prey 2 Trailer SD (m4v, 40.19 MB)
A to już praktycznie kino pełną gębą. OK, może niezbyt wysokich lotów ale widowiskowe nad wyraz i poskładane bardzo atrakcyjnie.
Prey 2 Trailer HD (mp4, 122.38 MB)
A to już praktycznie kino pełną gębą. OK, może niezbyt wysokich lotów ale widowiskowe nad wyraz i poskładane bardzo atrakcyjnie.

Trailer gry Ghost Recon Future Soldier nie ma może tego rozmachu CGI ale za to epatuje wprost bardzo przemyślanym scenariuszem i epickością. Te ujęcia, ta praca kamery, ten dźwięk, ten pomysł na pokazanie ficzerów, które w grze zapewne się znajdą… Chciałbym bardzo zobaczyć scenopis tego trailera w pierwszych wersjach. Musiało to dziko wyglądać :). Ale tu znów — brak choćby fragmentu gameplayu, nie do końca jasna sprawa, czy całość robiona była na silniku gry, czy też może jakoś wspomagana, ciężko tak właściwie wywiedzieć się, jak ta gra będzie wyglądała. Będą futurystyczne HUDy i działania w niewielkich oddziałach i… No właśnie, co jeszcze można się z tego materiału dowiedzieć o samej grze? Ale czy to ważne? Jest epicko, wizualnie rewelacyjnie a całość zapada w pamięć. I o to chodziło.

Ghost Recon Future Soldier Trailer SD (m4v, 19.09 MB)
Doskonale obmyślany trailer, który ostrzy mi zęby na ten tytuł. Kawał świetnej roboty i przykład kinowego trendu w trailerach.
Ghost Recon Future Soldier Trailer HD (mp4, 93.56 MB)
Doskonale obmyślany trailer, który ostrzy mi zęby na ten tytuł. Kawał świetnej roboty i przykład kinowego trendu w trailerach.

Trailery gier zmieniają nam się tak samo, jak zmieniają się same gry i cały ten przemysł. Coraz większe budżety z jednej strony wymuszają uśrednienie rozgrywki i dostosowanie jej do jak największego grona graczy, z drugiej jednak zapewniają środki na coraz ciekawsze i coraz ambitniejsze działania promocyjne. Może się to podobać lub nie ale efekt przedstawiony powyżej mnie bardzo zadowala. Lubię po prostu oglądać rzeczy dobre a te dwie powyższe właśnie takie są.

W dniach 25–26 listopada 2011 wziął i odbył się w Poznaniu aikidowy staż z sensejem Wysockim. Tłukliśmy się prowadzeni punktem G, który w aikido mieści się gdzieś w okolicy brzucha i napędza łamanie rąk, nóg oraz rzuty uke na odległość. Było świetnie acz kilka zdrowych pieprznięć o matę zaliczyłem (hi Emil!) dzięki czemu poczułem, że żyję i że mam kręgi nawet TAM! :)

Poniżej dowód na to, że byłem i mnie lali (a także że ja sam nieco rękoma machałem). Wiem, że filmik nieskładny ale na szybkiego robiłem no i nie zajmowałem się kręceniem a byciem rzucanym na wszelkie sposoby. W sumie trzeba było ustawić aparat w jakimś strategicznym punkcie, wcisnąć REC i zostawić by się nagrywało. Może następnym razem…

Wszystkim współbitym serdeczne dzięki i do następnego spotkania na macie!

No i kilka fotek na dokładkę…

Ostatni weekend to było TO! Dzieciaki chore unieruchomiły nas na amen i oczywiście nie daliśmy rady skoczyć w sobotę tu a w niedzielę tam. Cóż było czynić, urodziny znajomej Majki będą i za rok i kto wie, może wtedy zdarzy się coś niespodziewanego i chudoba ozdrowieje. Póki co odkładamy świętowanie do za rok.

A w międzyczasie papa CoSTa wziął i siadł do konsoli tak na poważnie. Poskutkowało to zalewem trofeów ale przede wszystkim skończeniem naprawdę niezłej gry — Killzone 3. Kupiłem dawno temu i — jak to w rodzinie — czas musiałem znaleźć na wszystko, tylko nie na rozrywki. W ostatni weekend chore dzieciaki przywiązałem do Doroty a sam siadłem i zacząłem strzelać.

Killzone 3 — Trailer SD (m4v, 33.48 MB)
Trailer Killzone 3 — wersja SD
Killzone 3 — Trailer HD (m4v, 33.58 MB)
Trailer Killzone 3 — wersja HD

Muszę przyznać, że grę odbieram z mieszanymi uczuciami. Może najpierw to, co według mnie było złe lub niefajne:

A teraz to, co było fajne:

Ogólnie oceniam grę na bardzo mocne 8 w skali 1–10. Mimo bowiem linearności, strasznego ograniczenia gracza do tej jednej linii, po której może się poruszać, samo strzelanie sprawia mnóstwo frajdy a fabuła (która mogłaby być lepsza) mimo wszystko daje radę. Tryb single nie grzeszy długością (ot kolejny grzech współczesnych FPSów) ale nadrabia to znakomicie tryb multi, w którym można się zanurzyć i utonąć na dobre.

Masz PS3? Nie grałeś jeszcze? Człowieku! Odpalaj wrotki do najbliższego sklepu z grami i bierz platynę bo chyba już się w platynie gra ukazała. Kilka godzin singla będzie doskonałą rozgrzewką przed wymagającym i doskonałym multi. W to po prostu trzeba zagrać!

A gdyby komuś zechciało się mnie do znajomków w PSN dorzucić, to poniżej znajdzie wszystko, co trzeba:

Ace Combat Assault Horizon



Ace Combat Assault Horizon — wersja SD (m4v, 11mb)
Ace Combat Assault Horizon — wersja HD (m4v, 50mb)

Akcja, akcja, dużo akcji i do tego jeszcze więcej akcji. A na dokładkę jeszcze nieco akcji. Tak przynajmniej ta gra wygląda na trailerze i bardzo ją chcę. Wstyd się przyznać ale do tej pory nie grałem w żadne Air Combat (chyba dziesiątki lat temu pykałem na automatach ale pewności nie mam) więc czas braki nadrobić. I to z impetem z tego co widzę :)

Chime Super Deluxe



Chime Super Deluxe — wersja SD (m4v, 6,6mb)
Chime Super Deluxe — wersja HD (m4v, 20mb)

A to wygląda uberciekawie a po pograniu w demo jestem bardzo przekonany do wydania kasy na to cudo. Za samą odmienność Chime zasługuje na uwagę ale dorzucając do tego odpowiedni flow i frajdę, jaką gra daje (nie zapominajmy o muzie, jeśli reszta kawałków jest tak udana, jak ten z dema to ja chcę soundtracka z tej gry!)… Tak, to wręcz gwarantowana pozycja do kupienia.

Deus Ex Human Revolution



Deus Ex Human Revolution — wersja SD (m4v, 20mb)
Deus Ex Human Revolution — wersja HD (m4v, 74mb)

Zapowiada się doskonała gra i każdy, kto grał w części wcześniejsze po prostu ją kupi lub ukradnie. Tyle.

Infamous 2



Infamous 2 — wersja SD (m4v, 19,5mb)
Infamous 2 — wersja HD (m4v, 71mb)

Jedyneczkę przelazłem szybko i sprawnie bo gra mimo kilku problemów (szczególnie z fabułą, która jakoś specjalnie porywająca nie była) grała się wręcz sama a efekty używania elektrycznych mocy były przekonujące i wizualnie atrakcyjne. W dwójce liczę na więcej, mocniej, bardziej i potężniej. To był i mam nadzieję będzie sandbox co się zowie. No i podoba mi się ten mroczny świat oraz wybory moralne, do których (nieco topornie ale zawsze) zmusza gra. Sucker Punch, dostarczcie kawał dobrej rozrywki!

Na to w pierwszej kolejności pójdzie moja kasa. Zaraz po — oczywiście — zakupie Killzona 3, który to zakup nastąpi wraz z pierwszą wypłatą :). Na swoją kolej czeka też kilka innych tytułów jak znakomicie zapowiadający się LA Noire ale to pieśń nieco dalszej przyszłości. Na te pokazane tytuły zaczynam już wszakże odkładać i rezerwować sobie czas przed TV/monitorem. Coś fajnego mającego się na PS3 pokazać pominąłem? Tja, mam kilka zaległych tytułów (Mass Effect 2 między innymi) ale mnie się bardziej rozchodzi o to, co w najbliższej przyszłości się ukaże.

Przy okazji pytanie do ajfoniarzy i ajpadowców tudzież userów innego mobilnego ustrojstwa — jak Wam wideo działa (lub nie) w Waszych maszynkach? Testuję wtykę JW Plugin, która nieco zachodu wymaga ale mam nadzieję efekty jakieś sensowne na mobiurządzenia dostarcza…

Wings of Love znów na mnie działa. Zagar leci mnie dziś tu pół dnia i znów nie mogę się od tego kawałka oderwać (cała płyta też jest niczego sobie). Kiedyś o tym wspominałem ale powtórzę — RE-WE-LA-CJA jak dla mnie. Znów włoski na karku stają na baczność… Co jest w tej nucie, że tak działa???

Pobierz/obejrzyj teledysk (m4v; 27mb)

Jak by nie było, czasem odpalę jeszcze jakieś RSSy, od czasu do czasu uruchomię konsolę i sprawdzę, co tam w szerokim świecie gier wideo słychać. A słychać, że tegoroczne E3 zasypie nas solidnymi tytułami FPS, z czego bardzo się cieszę. Czekam jednak z niecierpliwością szczególnie właśnie na Medal of Honor bo… stęskniłem się za tą marką, która budzi we mnie same przyjemne skojarzenia. A do tego zapowiada się porządna, wypełniona akcją rozgrywka solo, czego w COD4MW jakoś nie doświadczyłem zanadto. COD jest świetne ale zdecydowanie dla singla za krótkie. Multi jest fajne ale ja jestem oldschoolowiec, który prócz strzelania do wszystkiego co się rusza, czasem lubi też mieć jakiś związany z tym motyw. Kiedyś nazywało się to „fabuła” i mam nadzieję, że nowa odsłona MoH dostarczy prócz strzelania (które wygląda doskonale) także nieco treści je wypełniające.

Jak by nie było — zapowiada się bardzo pracowita jesień :)

Pobierz/obejrzyj film (m4v; 5,5mb)

Wielbię tego faceta. Po prostu wielbię.

Pobierz / obejrzyj film (m4v; 22,5mb)

W międzyczasie powstały nowe standardy, znacznie chyba sympatyczniejsze i pozwalające na uniezależnienie się od Flasha. Właśnie testuję wordpressową wtyczkę, której zadanie jest jasne i klarowne: podawać wideo HTML5 style. I zdaje się, że to działa. Testowałem wtyczkę na różnych przeglądarkach i zdaje się, że jakichś większych błędów nie ma. Wtyczka nazywa się Degradable HTML5 audio and video Plugin, ma nieskomplikowaną składnię do użycia we wpisie i zadowoli wyznawców zarówno kodeka h.264 jak i Theory. Poniższy trailerek (zresztą całkiem nieźle zapowiadającego się thrillerka z tego co widzę) podawany jest w zależności od przeglądarki albo jako plik m4v, albo jako ogg, albo jako stream via flashowa wtyczka. Rzecz jest i wygląda bardzo podstawowo ale mnie to w zupełności wystarczy. Prosiłbym bardzo o podrzucanie uwag o działaniu/niedziałaniu wtyczki — zbiorę to jakoś do kupy i wyślę autorowi plugina by miał nad czym pracować. A facet działa szybko i błędy poprawia z dnia na dzień, co się ogólnie chwali. No to co, mały seansik?

[video src=„http://dl.dropbox.com/u/1944692/Trailery-filmy/2010.02.04-The_Crazies-Trailer” poster=„http://dl.dropbox.com/u/1944692/Trailery-filmy/2010.02.04-The_Crazies-Trailer.jpg” width=„410” height=„174” format=„m4v ogg” options=„controls”]

Powinno zadziałać. Niestety WPtouch jeszcze tego plugina nie obsługuje i strona wyświetlana za pomocą WPtouch na iPhonie pokaże spory obrazek (a bo można sobie posterki jak najbardziej definiować i przed rozpoczęciem odtwarzania powinny robić za wypełnienie miejsca dla filmiku), który nieco wygląd rozwali. Zaraz będę klepał do twórców WPtouch o obsługę tej wtyczki i skalowanie obrazków przez nią podawanych. Nie powinno być chyba jakichś większych problemów z tym ale jeśli ktoś jeszcze requesta podeśle, to może chłopaki szybciej się tym zajmą.

Anyway, potestowałem sobie i szczerze mówiąc podoba mi się to hateemelopięciowe rozwiązanie bardzo. Prosto, jasno i przejrzyście można podać filmik (i dźwięk bo wtyka obsługuje także audio) applofilowi, linuksofilowi i windowsofilowi. Mam nadzieję, że sieć pójdzie w tym kierunku i bezflashowe podawanie wideo tam, gdzie flasha się nie obsługuje lub nie chce, stanie się standardem.

Z góry dzięki za feedback i testy! Jeśli coś nie działa proszę o info o systemie operacyjnym, używanej przeglądarce i jej wersji. To powinno pomóc przy usuwaniu ewentualnych błędów. Szczególnie o wsparcie proszę użytkowników IE — na moim wirtualnym Windowsie IE coś pluje o błędach choć w sumie wszystko działa jak trzeba…

I robi to całkiem nieźle choć oczywiście mogłoby robić o wiele, wiele lepsze. Główne zastrzeżenia mam do płynności nagrań — 10/15 klatek na sekundę to niezbyt wiele i niestety obraz potrafi skakać czasem bardzo. Ale programik oferuje fajne filtry, łatwe ssanie filmików z iPhone (via ustanawiany przez siebie serwer WWW lub wrzucając wideo do biblioteki zdjęć/filmów), softowe doświetlenie i zoom i takie tam bajery. OK, nie jest to szczyt marzeń ale działa. Dopóki więc pan „dam wam iPada bez kamerki żebyście nie daj Boże ze Skype korzystali” Jobs nie zauważ, że mamy rok 2010 i warto by w końcu odblokować opcję trzaskania filmików w starszym modelu iPhone, skazani poniekąd jesteśmy na tego typu rozwiązania. Kij więc w oko panu J. a popularność aplikacji dobitnie świadczy o tym, jak kręcenie wideo jest ajfonowcom potrzebne. Rzecz kosztuje 0,79 ojro, waży niewiele a filmiki zgrane przez to do biblioteki zdjęć ajfona można w owym przycinać (choć na jutuba już słać niestety nie :/) i przez chwile chociaż można się poczuć jak właściciel 3GS ;).

Poniżej testowy materiał wrzucony do czegoś streamującego się (niestety ucierpiały na tym klatki, w oryginale jest nieco lepiej). Jak widać rzecz działa. Rozdziałka 400x304 jakoś może szału nie budzi ale też powinna wystarczyć do przypadkowych wideostrzałów typowych dla komórki.

Pobierz / obejrzyj film (m4v; 3mb)

OK, a teraz prawdziwy powód powstania tego wpisu: po prostu testuję osadzanie playlist na blogu, a że przy okazji może komuś spodoba się nieco demoscenowej twórczości — czemu nie testować w ten właśnie sposób? Wszystkie demka lecące we flashowym playerze są oczywiście jak najbardziej do obejrzenia na iPhone czy czymkolwiek innym, co wyświetli h.264 (prosiłbym o przetestowanie osoby z komórkami so called „smart”) — linki do poszczególnych filmików na końcu wpisu. Tak swoją drogą — świetnie się te filmiki na iPhone ogląda a może któregoś z jabłkomaniaków scena przy okazji wciągnie? Anyway, czas test JW Playera rozpocząć.

A poniżej wszystkie filmiki przygotowane dla iPhone (powinny śmigać jednak wszędzie, gdzie h.264 da się odpalić):

ASD — 2001 — Cadence And Cascade (m4v; 41,5mb)
ASD — 2002 — Edge OF Forever (m4v; 33,5mb)
ASD — 2003 — Dreamchild (m4v; 39mb)
ASD — 2004 — Eon (m4v; 23,5mb)
ASD — 2004 — Planet Risk (m4v; 44mb)
ASD — 2005 — Ambience For The Masses (m4v; 23mb)
ASD — 2005 — Antidote For The Masses (m4v; 22mb)
ASD — 2005 — Iconoclast (m4v; 58mb)
ASD — 2005 — PixelShow Invitation (m4v; 14mb)
ASD — 2006 — Animal Attraction (m4v; 42,5mb)
ASD — 2006 — Captive (m4v; 23mb)
ASD — 2006 — Evolution Of Vision (m4v; 24mb)
ASD — 2006 — Lithography (m4v; 4mb)
ASD — 2007 — Beyond The Walls Of Eryx (m4v; 23mb)
ASD — 2007 — Lifeforce (m4v; 61mb)
ASD — 2008 — Alcatraz Realtime Invitation (m4v; 23mb)
ASD — 2008 — Metamorphosis (m4v; 29mb)
ASD — 2008 — Midnight Run (m4v; 29mb)
ASD — 2008 — Size Antimatters (m4v; 39,5mb)
ASD — 2009 — Chameleon (m4v; 27mb)
ASD — 2009 — Rupture (m4v; 44,5mb)

Rzecz popełnia Gameloft więc są podstawy do obaw o rozwiązanie sterowania. Ich gry jakoś średnio mi pod tym względem podchodzą i zawsze mam wrażenie, że coś w sterowaniu mają niedopracowane. Kolejna sprawa to — nazwijmy to ładnie — model biznesowy Gameloftu. Zasłynęli już w AppStore z zalewu tego sklepu podróbkami (bo nie wiem jak inaczej nazwać jawne rżnięcie już nie tylko pomysłów na gry ale i choćby stylistyki oryginałów) gier z innych platform. A to budzi moje obawy o rozgrywkę w ich wersji Settlersów. Bo nie zapominajmy, to są The Settlers a nie Settlers 2 (oddałbym palec za tę grę na iPhone :)) czy pozostałe części gry od BlueByte. Dlatego aż trę nogami w oczekiwaniu na tę grę i na jej recenzje. Jeśli okaże się, że rozgrywka zbliżona jest do tej znanej z PC — biorę jak nic. Jeśli jednak nie — się zobaczy i być może kupi dopiero na przecenach.

Anyway, trailerek wygląda obiecująco. Na tyle, że aż Doropha — wielki fan Settlersów 2 — jęknęła z zachwytu przy widoczkach przypominających jej obiekt jej westchnień. A to mi przypomniało, że przecież mam Settlersów 2 na Maku i zaraz pewnie zassam też i pod Windows, bo ta gra ma MOC. Podobnie jak niezapomniane i doskonale dla netbooka Stars! :)

Pobierz / obejrzyj film (m4v; 13,5mb)

Z opisu filmu podanego na stronie jabłka:

After losing contact with Earth, Astronaut LEE MILLER becomes stranded in orbit alone aboard the International Space Station. As time passes and life support systems dwindle, Lee battles to maintain his sanity — and simply stay alive. His world is a claustrophobic and lonely existence, until he makes a strange discovery aboard the ship.

Brzmi dobrze. Strasznie ciekaw jestem wykonania…

A więc puśćcie bajkę dzieciakom i bawcie się dobrze :). Przed Wami Rob Zombie’s „Where the Wild Things Are”. Nie embeduję bo nie lubię contentu podawanego tylko flashem. Ogólnie zaś Roba Zombie polecam. Jak widać ma człowiek pomysł także na to, jak ubarwić (głównie na czerwono :)) nawet bzdurne historyjki.

Pobierz / obejrzyj film (m4v; 21,5mb)

Rozpocznę standardowo, czyli rzeknę, że trailerek z Final Fantasy XIII ździebko za długi jest i źle zrobiony. Za mało akcji, za dużo miłosnych wyznań i drętwego, skośnego popu czy za co oni tam uważają to, co leci w tle. Tak się nie robi trailerów na boga! No i zaczynam czuć pewną obawę o fabułę w tej grze. O ile grafika faktycznie wygląda dobrze, o tyle mam dziwne wrażenie, że Square w dziwne regiony zjeżdża ze swoimi scenariuszami. No nic, zobaczymy. Fajnala na PS3 mieć trzeba a czy będzie to produkcja udana to się dopiero okaże.

Moje wątpliwości budzi też kolejny tytuł, który przy okazji budzi też moje wielkie zainteresowanie. MAG zapowiada się na ostrą onlinową strzelankę z pewnym małym „ale”… Jakoś nie widzę tam miejsca na wojskowy rygor, tak by czereda pędzących na siebie kolesi z bronią palną nie była stadem, a zorganizowaną grupą. Załapałem się na betę ale przez Gutka i jego wieczorne wymagania nie pograłem ani razu by móc jakoś sobie wyrobić zdanie o tym, do kogo gra jest adresowana. Na pierwszy rzut oka wychodzi mi na to, że jest to pozycja dla bardzo hardcorowych, doświadczonych w bojach i potrafiących się organizować graczy. Nie wiem jak twórcy mają zamiar zbalansować odpowiednio tę grę tak, by i przypadkowy gracz (np. ja) mógł się w niej jakoś odnaleźć. Wygląda to wszystko fajnie ale przy założeniu, że ktoś tym wszystkim dowodzi i ma wpływ na to, by podległe mu jednostki rozkazy wykonywały. Bo inaczej to ja tam widzę po premierze niezły burdel w tym archeo… eee… na tych planszach. No ale zobaczymy jak będzie.

Pobierz / obejrzyj film (m4v; 15mb)

Drugi tytuł to pewniak. Po prostu kupuję to najszybciej, jak tylko mi się pojawią zasoby w kieszeni. Ratchet & Clank: A Crack In Time to dla mnie po prostu pozycja obowiązkowa i basta. Pierwszego przelazłem, rozszerzenie czeka na swoją kolej a zaraz po nim będzie ta gierka. Świetna platformówko-strzelanka z kipiącym z niej humorem nieco pokręconych twórców. Czego chcieć więcej?

Pobierz / obejrzyj film (m4v; 12mb)

Trzeci tytuł to oczywisty dla każdego posiadacza PS3 pewniak. Uncharted 2 podbiło listy przebojów, przeskoczyło skale ocen w kilku pismach, rozbiło na bardzo wielu ogromne wrażenie a multi to ponoć sam miód i orzeszki. Owszem, zainstalowałem betę. Szybciutko ją wywaliłem jednak po rozegraniu paru meczyków. Powód? A co ja się tam będę betą zadowalał — poczekam cierpliwie na pełne danie i wtedy dam ognia. Brzoza, jeśli to czytasz — zagraj w Uncharted 1 (podrzuciłem Ci swego czasu) a później kupuj tę grę w ciemno, jeśli klimat z jedynki Ci wszedł. Tu się nie ma co zastanawiać :). Dwa trailerki wzięte z PSN.

Pobierz / obejrzyj film (m4v; 10,5mb)

Pobierz / obejrzyj film (m4v; 14mb)

W końcu. Po miesiącach proszenia się, przymilania, drapania za uchem i sprawiania wrażenia fajnego kolesia, moja mamuśka sprezentowała mi (nooo, pierwotnie miała to być nagroda za umęczenie się przy malowaniu, meblowaniu i ogólnym robieniu pokoju Gutka :)) grę, w którą chciałem zagrać od momentu jej się ukazania — inFAMOUS.

inFAMOUS

Ten peestrójkowy exclusiv bardzo mnie ciekawił a to za sprawą zapowiadającego się rewelacyjnego, mrocznego, postapokaliptycznego świata, doskonałych artworków przewijających się przy każdej okazji mówienia/pisania o grze i w związku z wyborami moralnymi, które twórcy stawiają (nieco topornie tak bajdełej) przed graczem i od czego uzależniają sam charakter mocy postaci.

Jak do tej pory zagrałem dwa raptem razy (Gucio, sami wiecie rozumiecie — na granie nie ma po prostu czasu) i mogę powiedzieć na razie tylko tyle, że rzecz ma swój klimat, ma całkiem niezłą polonizację (choć głos agentki ździebko drętwawy — powinna ta pani nieco nad swoimi umiejętnościami głosowymi popracować) a ja jak na razie biegam i zapoznaję się ze światem klepiąc pedeki i wypełniając misje. To, co robi dobrze, to poczucie przestrzeni. Autentycznie w tej grze czuje się otaczającą przestrzeń a dla gier sandboxowych nie ma chyba lepszej rekomendacji. Niesamowite jest uczucie, kiedy to z podniebnego biegania i skakania po dachach budynków człowiek nagle wyląduje w miejskich zaułkach — dosłownie klaustrofobia dopada a poziom gruntu zaczyna być innym światem, zupełnie odmiennym od tego podniebnego. Inną świetną rzeczą jest system łapania się, chwytania, skakania i wspinania po budynkach czy różnych przedmiotach. Jest to na tyle intuicyjnie i świetnie zrobione, że da Majek, który mi się wczoraj do pada na moment przyssał, nie chciał owego puścić i pójść się kąpać tylko by tak sobie skakał, i skakał, i skakał… No i te komiksowe przerywniki — patent znany i stary jak sam Max Payne ale dobry komiksowy przerywnik czuć od razu. I tu właśnie go czuć.

Co mi się na razie nie podoba? Świat jest spory i jest niestety nieco biegania kiedy nie ma się tych wszystkich mocy pozwalających na glajdowanie. Gra na początku wydaje się być nieco żmudna po prostu i za wolna. Podejrzewam, że z czasem się rozkręci. Także poziom trudności jest tak sobie wyważony. Na ustawieniach średnich, na których gram, ginę dosyć często a wejście w tłumek wrogów niemal zawsze kończy się zejściem. Natomiast ustawienia łatwe są po prostu za łatwe i nie dają żadnej frajdy. Zabrakło czegoś pomiędzy.

Anyway, jak na razie jest bardzo dobrze. Grafika może nie powala ale jest bardzo przyzwoita, ostra i z kolorystycznym klimatem, co się zowie. Zawiązująca się intryga obiecuje kilka ciekawych zwrotów i mam wrażenie, że skręcamy w jakiś thriller detektywistyczny (jestem na samym początku i dopiero szperam po mieście w poszukiwaniu skrzynek kontaktowych) co mnie zupełnie nie przeszkadza. No, zobaczymy jak będzie dalej ale jak na razie jestem na TAK!

Poniżej trzy filmiki pochodzące ze strony gry.

Pobierz / obejrzyj film (mv4; 7,5mb)

Pobierz / obejrzyj film (m4v; 15mb)

Pobierz / obejrzyj film (m4v; 8mb)

A póki co, w ramach przerwy w robocie, wskoczyłem na jabłkową stronę z trailerami a tam filmik, który charakteryzuje się trzema cechami, po wymienieniu których od razu będzie wiadomo, że to trzeba po prostu zobaczyć:

• John Woo
• Tony Leung
• Kopanina w klimatach Hero

Mnie wystarczy, już jestem sprzedany. W dodatku widzę, że ładnie tam komputerem operują i na efektach nie oszczędzają, co dobrze wróży całości. Po Ip Manie nie oglądałem ostatnio żadnej kopaniny więc czas nadrobić zaległości i powzdychać przy ładnych choreografiach. OK, czas na trailerek, którego sensowne wielkości możecie wciągnąć na stronach jabłka.

Pobierz / obejrzyj film (m4v; 13mb)

Ale to przecież woda na młyn różnych prześmiewców! Oto fragment jednego z odcinków programu Attack of the Show, który — jeśli jeszcze nie subskrybujecie — polecam bardzo. Co dzień kilka fajnych wirali wprost do Waszego iPoda (czy czego tam używacie) plus tego typu zgrywy. Aż się miło do pracy jedzie z czymś takim przed nosem :). Na stronie show znajdziecie wszystkie potrzebne namiary by je zasubskrybować.

Kevin Pereira & Olivia Munn’s Twilight Spoof

Pobierz / obejrzyj film (m4v; 12,5mb)

Pobierz / obejrzyj film (m4v; 16,5mb)

Abstrahując jednak od samej gry — jakość i wykonanie tego kawałka filmu nieodmiennie przywodzą mi na myśl jedną sprawę: budżet. Obroty w przemyśle gierkowym zdaje się powoli zaczynają wyprzedzać w Stanach (takie mnie słuchy doszły — nie wiem na ile to jest prawdziwe) obroty generowane przez Hollywood i jeśli ktoś jeszcze sądził, że granie to zajęcie dla pryszczatych i nielicznych, niech oto porzuci swoje błędne mniemanie. Budżety gier rosną, budżety ich promocji także a całość zaczyna przypominać obłędne koło, bo skądś na to wszystko pieniądze brać trzeba, czyli gry powinny być droższe. A gry powinny być droższe bo my — gracze — wymagamy od nich coraz więcej , ładniej, szybciej i w ogóle. Za co oczywiście płacić chcemy coraz mniej, co zrozumiałe.

Powstał więc „drobny” problem, który jakoś trzeba rozwiązać. Albo bowiem budżety gier staną w miejscu, albo… No właśnie, czy jest jakaś alternatywa? Analogia do Hollywood jest imo jak najbardziej uprawniona — w obydwu przypadkach mamy do czynienia z rozrywką, w obydwu przypadkach możemy mówić o rozrywce wyższych i niższych lotów, w obydwu przypadkach powstają megaprodukcje ale też i produkcje z nurtu indie. A kino to mimo wszystko maszynka, która wciąż potrafi przynosić spore pieniądze i którą smaruje się budżetami naprawdę ogromnymi (ale też z drugiej strony potrafią powstawać pamiętne dzieła za stosunkowo niewielkie kwoty). Różnica między Hollywood a przemysłem growym jest jedna ale znacząca — Hollywood ma ogromne możliwości wciskania nam tego samego po raz kolejny, oczywiście odpowiednio sobie za to licząc. Typowa kolejność działań w bardzo wielu przypadkach wygląda następująco: wyskoczenie do kina, wciągnięcie filmu, pocmokanie z zadowolenia, kupno na DVD/Blu-rayu coby mieć w kolekcji. Oczywiście to nie jest reguła ale dzieje się tak często. W tym przypadku Hollywood dostało pieniądze dwa razy za mniej więcej to samo. A to dopiero wierzchołek góry przychodów generowanych z wypożyczeń, gadżetów, licencji telewizyjnych itd.

Gry pod względem możliwości zarabiania na tytule mają stosunkowo niewielki potencjał. Dlatego tak dba się o serie wydawnicze, które z czasem stają się markami bo to wymierna wartość handlowa, której tak po prostu się nie likwiduje (stąd i coraz to kolejne Metal Geary czy inne Halo) bo to pozwala przedłużyć żywotność tytułu/pomysłu/uniwersum. To oczywiste. Mniej oczywiste jest to, że gry jako takie nie generują tylu możliwości dodatkowych źródeł dochodu, co filmy. Edycje kolekcjonerskie, gadżety, czasem licencja filmowa czy — eksploatując tytuł do końca — sprzedaż w czasopismach. Niewiele więcej w sumie można z gry wycisnąć. I tak sobie myślę, że to właśnie tu leży ów „problem”, o którym wcześniej wspomniałem. To właśnie dlatego wydawcy są tak wrogo nastawieni do rynku wtórnego gier. O ile w przemyśle filmowym wtórny obrót kopiami filmów wpływa w sumie tylko na jeden z wielu kanałów przychodu, o tyle w przemyśle gierkowym wtórny obrót znacznie ogranicza sprzedaż pierwotną i mamy klopsa w postaci niechęci wydawców do wymieniania się czy handlowania grami i ich głupie przed tym zabezpieczenia.

Rozwiązanie problemu? Ba, gdyby było takie łatwe, że ja sam mógłbym na nie wpaść, pewnie już dawno zostałoby wdrożone. Jako gracz widzę jedyną sensowną drogę przed grami — znaczące obniżki cen, które będą w stanie znacznie ograniczyć rynek wtórny. Jednak różnica w wydatkach na grę nową a używaną w wysokości stu złotych jest bardzo duża. Platyny kupuję chętnie ale nowości… Cóż, wolę poczekać aż staną się dostępne na rynku wtórnym i za sensowne pieniądze.

Ale ten medal ma dwie strony. Ostatnio połaziłem nieco po Empiku i zerknąłem na półki z tytułami na PC. Pierwsza myśl: o matko, ależ oni mają tu taniochę! Nic tylko brać i wybierać bo doskonałych tytułów mnóstwo i za bardzo fajną kasę. Zaraz potem przyszła jednak druga myśl — jaki jest margines opłacalności i jak wielka musi być sprzedaż gry, by w ogóle pokryć koszty jej wytworzenia, jeśli produkt końcowy kosztuje w okolicach 50 złotych i mniej? Czy w takich warunkach opłaca się tworzyć gry na daną platformę? Jak długo jeszcze będzie trwał ten stan rzeczy? Mało tego — doszło do swoistej deprecjacji wartości gier jako dzieła. Dziś już mało kto kupi grę na PC płacąc w okolicach dwustu złotych widząc, że za miesiąc lub dwa ta gra po prostu straci na wartości czasem nawet o połowę. Nikt rozumny nie wyda w takim przypadku pieniędzy i ja się temu wcale nie dziwię. Patrzy się na grę nie przez pryzmat jej wartości rozrywkowej/poznawczej/łotewa ale głównie przez pryzmat pieniędzy, jakie trzeba na nią wydać. Stąd może te niesamowite czasem rozbieżności w ocenianiu gier przez graczy — gra, na którą sporo wydano po prostu potrafi smakować lepiej, poznaje się ją głębiej, przechodzi się ją dokładniej niż grę, która kosztowała równowartość wyjścia do pubu.

Płacimy za gry niemało więc nauczmy się je cenić i spoglądajmy na nie jak na dzieło, nie tylko jak na wypełniacz czasu. Nauczmy się wymagać od twórców głębi i wartości w rozrywce, którą dla nas tworzą. Nauczmy się przede wszystkim komunikować im swoje potrzeby (tak, twórcy i wydawcy czytają maile i czasem potrafią zupełnie zmienić swój produkt tak, by dopasować go do oczekiwań odbiorców). Gry to nie tylko produkt, to nasz styl życia, nasz sposób spędzania wolnego czasu i nasz pochłaniacz zasobów. Warto zadbać o to, by w takim razie gry przyniosły nam odpowiednią satysfakcję.

Światy Hollywood i gier są do siebie bardzo podobne. Trailer Halo 3: ODST bardzo mi to mocno uzmysłowił.

Na początek może nie trailer ale filmik wciągający w klimat gry Batman: Arkham Asylum. Demo mnie rozczarowało a system walki zniesmaczył ale po recenzji na CO-OPie (dzięki za namiar Opi!), zaczynam na tę grę patrzeć inaczej a demo chyba faktycznie było wtopą nie oddającą głębi tej gry. A gra musi być naprawdę warta uwagi. Mnie poniższy filmik bardzo zainteresował i liczę, że mrokiem z tej produkcji aż wieje.

Pobierz / obejrzyj film (mv4; 12,5mb)

Jak do tej pory wszelkie znaki na niebie i ziemi wskazują, że Mini Ninjas jest całkiem niezłą pozycją w dodatku prezentowaną w ciekawy sposób i pozwalającą na zabicie nieco czasu i kilku setek przeciwników. Czegóż więcej trzeba na wieczorny seans wyluzowania się po ciężkim dniu pracy? No więc właśnie…

Pobierz / obejrzyj film (m4v; 9,5mb)

A na koniec coś, co na początku wywołało mój grymas niesmaku bo przecież to kolejna już, tysięczna wariacja Arkanoida. Ale wariacje mogą być różne a rozgrywkę można ubarwiać na wiele sposobów. I wygląda na to, że Shatter to tysiąc i pierwsza wariacja ale zrobiona całkiem fajnie, z wieloma urozmaiceniami i nieco odchodząca od formuły „paletka na dole i jazda”. Wykręcony Arkanoid mający jednak coś z pierwowzoru w sobie? Why not? Jeśli będzie za sensowne pieniądze…

Pobierz / obejrzyj film (m4v; 7mb)