Aural Planet to taki twór, który sobie zaistniał i zrobił sporo zamieszania na naszym elektronicznym rynku, w dodatku nie tylko demoscenowym. Banda chłopaków, których swego czasu wywiadnąłem, robiła muzykę z różnych elektronicznych okolic ale zaczęło się wszystko właśnie od Lightflow, od cudownego albumu, który w jakiś sposób wprowadził psybient (czy jak tam zwać ten rodzaj muzyki elektronicznej) pod strzechy głównie młodszych kolesi. Płyta wydana została przez wydawnictwo Silver Shark a reklamowana była głównie w pisemkach tego wydawnictwa, w tym w CD Action, do którego swego czasu pisywał yours trurly i które — jak słusznie zauważacie — czytane było głównie przez dżoystikową młodzież. Niejaki Smuggler przemycał tam jednak sporo różnych tematów, w tym sporo demosceny i pewnie niejedną rękę przyłożył do wydania tej płytki. Niżej podpisany wziął i w preorderze krążek zamówił i do dziś jest nim zachwycony.

Płyta nawet jak na dzisiejsze standardy jest po prostu świetna i zdecydowanie jest to jeden z tych albumów, które często lądują w czytniku/na partycji grajka mp3. Świadczyć o tym może choćby mój profil na Last.fm, w którym odtworzenie samego tylko Blue Water Cave zadziało się 160 razy. W rzeczywistości było tych razy o wiele, wiele więcej. I za każdym razem ów raz był tego wart. Sami z resztą posłuchajcie.

Aural Planet — Blue Water Cave (mp3, 16.83 MB)
Doskonały utwór z doskonałej płyty. Teraz czas na relaks, słuchawki na uszach i zanurzenie się w morskie przestrzenie…

Proponuję Wam do posłuchania utwór Hybrydisy, który chyba najlepiej definiuje klimat całej płyty. Nawet nielubiący elektroniki powinni moim skromnym zdaniem zapoznać się z tym kawałkiem oraz — w przypływie odwagi — całą płytą. Nie jest to może wydawnictwo najwyższej światowej klasy ale ma w sobie coś, co do mnie przemawia: jest autentyczne, robione przez chłopaków, z którymi warto wypić piwo i którzy autentycznie angażują się w to, co robią.

Sundial Aeon — Hybrydisy (mp3, 10.15 MB)
Cudnej urody kawałek z płyty Apotheosis od chłopaków z Sundial Aeon.

Kocham takie klimaty i jeśli coś w ten deseń macie w swoich zasobach — podzielcie się. A teraz już zapraszam na dziesięć minut i piętnaście sekund świetnej elektroniki.

Alveol — Blue Lips (mp3, 12.48 MB)
Rewelacyjnie wprost chillowy, uspokajający i dający mnóstwo satysfakcji ze słuchania utwór.

Za energię!

Lekka zniżka formy w robocie? Puszczam The Swamp Song i dostaję strzała wprost w potylicę. Ogarnia mnie jakiś marazm i tumiwisizm? Swamp Song od razu powoduje wykwit jockerowskiego uśmiechu na facjacie. To po prostu energia w stanie czystym i skondensowanym. I za to ma swoje miejsce w moich zbiorach.

Oasis — The Swamp Song (mp3, 6.19 MB)
Energetyczny strzał wprost w potylicę i kilka minut solidnego hałasu. Oj warto posłuchać przy zniżce formy.

O kapeli nic nie wiem, o muzyce którą grają także, nie wiem jakie mają dokonania lub jak wielki ich brak i szczerze mówiąc mało mnie to obchodzi. Utwór jest po prostu cudny a w ramach zapoznania się szerszego z problemem już się ssą dwie płyty zespołu. Jeśli okażą się warte uwagi, wydam kasę jak nic.

A teraz sza i słuchać. Kawał miodu na moje serducho…

Warpaint — Billie Holiday (mp3, 8.61 MB)
Świetny klimat i prowadzenie słuchacza przez cały utwór.

Dziś jeden z największych wstydów mojego życia czyli eloyowe nauczanie mnie palcem czegoś o muzyce. To właśnie Eloy zapodał mi The Sisterhood, pokręcił głową z niedowierzaniem, że koleś, który na pamięć zna teksty z płyty Vision Thing nie klei zbytnio o co z The Sisterhood chodzi. Wstyd mi i czuję się jak gówniarz ale przy okazji muszę Eloyowi browary postawić zimne za wrzucenie mi tej perły na uszy. Gift to płyta doskonała a z tej płyty zaprezentować chcę przejmujące Rain From Heaven. Totalnie epicki kawałek i esencja Sisterowatości. Dla mnie to po prostu kapliczka, kościół, bazylika… Więc na kolana kochani i do słuchania przystąp!

The Sisterhood — Rain From Heaven (mp3, 8.71 MB)
Absolutnie epicki utwór będący esencją tego, za co pokochałem The Sisters of Mercy no i The Sisterhood.

Środek lata… Patrzę przez okno i jedyne co widzę, to krążący po okolicy spleen ufundowany przez koszmarnie jesienną pogodę. Zwały pędzących po niebie chmur wysysają wszelkie radosne myśli. Zostaje już tylko chęć naciągnięcia kołdry na głowę, odwrócenia się na drugi bok i przespania tej beznadziei.

Dzisiejszy utwór zainspirowały te właśnie jesienne dewiacje pogodowe.

Wykonawca: Pete Namlook & Geir Jensenn
Tytuł: In Heaven
Płyta: The Fires Of Ork 2
Lubiony za: jesienny, cudny klimat
Źródło: YouTube

Pete Namlook & Geir Jensenn — In Heaven (mp3, 11.86 MB)
Jesienny, cudowny klimat i prawie dziesięć minut doskonałej elektroniki.

Fight to kawał dobrze pomyślanego beatu, który jakoś tak sam na uszy siada i nie chce się odkleić. Zasadniczo beat lubię acz jakąś wielką estymą nie darzę. Nie w przypadku tego numeru — toto zapętlałem swego czasu w drodze na treningi aikido po to, by odpowiednio nagrzanym adrenaliną na maty trafić i jakoś dzięki temu rozgrzewkę znieść :).

Wykonawca: Junkie XL
Tytuł: Fight
Płyta: Saturday Teenage Kick
Lubiony za: energię totalną. Adrenalina płynąca w tym kawałku stawia suty na baczność!
Źródło: YouTube

Junkie XL — Fight (mp3, 8.38 MB)
Totalna energia stawiająca suty na baczność! Beat at its finest!

Black Horse usłyszałem po raz pierwszy w jeleniogórskiej rozgłośni radiowej (tak, kiedyś w lokalnych rozgłośniach puszczano dobrą muzykę) a że pora była wieczorowa, dopiero następnego dnia skoro świt ruszyłem do sklepu po płytkę. Płytki nie było więc zanabyłem kasetę i zdaje się, że mam ją jeszcze do dziś ale pewnie zjechaną straszliwie. Utwór oczarował mnie i pozwolił nieco pomacać się z twórczością De Coy i sprowadził na manowce dobrego, polskiego, gotyckiego grania.

O wyposażenie mnie w formę elektroniczną utworu zadbał Eloy, któremu jestem za to bardzo wdzięczny i któremu należy się za to nieustająca dostawa piwa. Dzięki Eloyu!

Wykonawca: Fading Colours
Tytuł: Black Horse
Płyta: Black Horse
Lubiony za: no przecież wystarczy posłuchać! Prostota, riffy w tle, wokal De Coy…
Źródło: YouTube

Fading Colours — Black Horse (mp3, 7.13 MB)
Polskie gotyckie granie z czasów dawnych ale przecież jakże złotych. Prosta forma ale siła w tym utworze — wielka!

Underwater Kiss to kawałek, w którym Marco połączył wodę i ogień. Ten facet robi muzykę określaną jako psybient/ambient ale równolegle kręci też densowe numerki z solidnym beatem i pociągiem do czynienia imprez lepszymi. Obydwie te rzeczy usłyszeć można w tym utworze — całość powoli przelewa się przez głośniki ale gdzieś tam w tle krąży szybszy rytm, który wprowadza nutkę niepokoju do utworu, w którym pozornie go nie ma. Wielbię ten utwór właśnie za to połączenie czillu z czymś popierzającym w tle.

Wykonawca: Marco Torrance
Tytuł: Underwater Kiss (with Michelle Richer)
Płyta: Dreamland Society
Gatunek: psybient
Lubiony za: niesamowity klimat i połączenie wody z ogniem
Źródło: YouTube

Marco Torrance — Underwater Kiss (with Michelle Richer) (mp3, 9.82 MB)
Niesamowity klimat! Pozornie niespieszny utwór, który po przesłuchaniu pozostawia w człowieku niespełnioną potrzebę zerwania się oraz niewyjaśnioną zadyszkę. Bardzo ciekawa sprawa…

Pulse mnie po prostu rozwala. To jeden z tych kawałków, które w spleenowej sesji puszczam w pętli a to zawsze urodzi coś konstruktywnego. Jakąś myśl, jakąś wizję, jakieś ściśnięcie gardła, które zaowocuje kolejną notką do szuflady (choć teraz to są notki wrzucane gdzieś w otchłanie chmury — szuflada ma chyba lepszy klimat). I nawet nie pytaj, co takiego inspirującego ma w sobie ten utwór. Po prostu ma to coś, co każe mi wciąż i wciąż do niego wracać. Magia Archive…

Wykonawca: Archive
Tytuł:Pulse
Gatunek: rock
Lubiony za: wyzwalane w trakcie słuchania emocje
Źródło: YouTube

Archive — Pulse (mp3, 6.62 MB)
To jeden z tych kawałków, które w spleenowej sesji puszczam w pętli a to zawsze urodzi coś konstruktywnego. Jakąś myśl, jakąś wizję, jakieś ściśnięcie gardła, które zaowocuje czymś kreatywnym.

Wykonawca: Chris Fortier
Tytuł:Twinkle Me (Deepfunk’s Above The Clouds Remix)
Gatunek: elektronika
Lubiony za: świetny feeling, dobrą kompozycję i dbałość o atmosferę całości oraz za muzyczną wyobraźnię autora
Źródło: YouTube

Chris Fortier — Twinkle Me (Deepfunk’s Above The Clouds Remix) (mp3, 12.83 MB)
Znakomity miks gatunków: progresywnego transu i psybientu. Po naszemu oznacza to mniej więcej tyle, że jest rytmicznie ale też nieco ambientowo. Całość zaś świetna.

Przyszło mi do głowy, że skoro tyle tej muzyki słucham a czasem wpadnie mi w ucho coś naprawdę fajnego, to może byłoby dobrze tym się jakoś dzielić ku pamięci. Oczywiście można linkować wszystko w serwisach społecznościowych ale szczerze mówiąc nieco mnie już te wszystkie fehsbuki nudzą a tęskni mi się do starej, dobrej, sprawdzonej formy o nazwie podcast. Swego czasu bawiłem się w podcastowanie ale jakoś tak wyszło, że od dłuższego czasu nic w tym temacie nie robię. Czas więc nieco kanał podcastowy odkurzyć i zacząć w nim puszczać rzeczy jak nie swoje, to cudze i uczciwie z netu kradzione :). Pomysł jest taki, że gdzieś w otchłaniach YouTube czy innego Vimeo wyszperam dziennie jakiś fajny muzyczny kawałek i wsadzę go wieczorkiem na stronkę w postaci filmiku źródłowego i jakiejś empetrójki do pobrania, oczywiście otagowanej jak należy i tak przygotowanej, by w Waszych programach czy innych telefonach była widziana jak trzeba a z czasem podkaściki by zrobiły solidny składankowy album.

Tyle plany a pewnie wyjdzie jak zawsze. Olać to! Pomysł mi się spodobał i pewnie pociągnę przez jakiś czas, do wyczerpania zapału. Jednak tego zapału się niemało zrobiło więc nie czekając czas na pierwszą melodyjkę.

Wykonawca: Egostereo
Tytuł: Plastic (Original Mix) [Low Res.]
Gatunek: elektroniczna
Lubiony za: prostotę kompozycji, głębię basu i ogólną zajebistość
Źródło: YouTube

Egostereo — Plastic (Original Mix) [Low Res.] (mp3, 7.97 MB)
Prosta kompozycja wykorzystująca głębię basu i różnych urozmaicających wstawek. Siła tego kawałka to klimat. Po prostu klei się to wszystko w dobrą nutę.

Jako że poza programami Revision 3 wciągałem też do niedawna namiętnie programy stacji G4, wielkim smutkiem okryła mnie wiadomość od owego G4, że oto wycinają większość swoich podcastów. A zrobili to w taki sposób, że do dziś nie mogę dojść co i skąd ściągać. Tym sposobem jedna telewizja praktycznie w całości wyleciała z mojego podcastowego ogródka a szkoda wielka, bo kilka programów jest tam zacnych. W podcastach ostał się chyba ten najważniejszy — X-Play i jego recenzje gier ale już Sesslers Soapbox (autorskie krótkie rozważania o grach — chciałbym coś takiego w naszym ojczystym kiedyś poprowadzić) poleciał w diabły. A szkoda ogromna! Oglądanie będąc przywiązanym do przeglądarki jest uncool…

Za to poszperałem w innych programach od Revision 3 i w oko wpadły mi dwa całkiem fajne podcasty. Pierwszy to AppJudgement, w którym ze sporym luzem recenzuje się apki na smartfony. iPhone głównie ale często też mowa o androidowych wspaniałościach, co pozwala choć przez moment zobaczyć jak wyglądają aplikacje na Androida. A wyglądają dobrze! IMO warte uwagi i chyba na dłużej zagości w moich podcastowych feedach.

Drugi podcast to HD Nation — przystępnie podane wiadomości ze świata HD, recenzje playerów, telewizorów, informacje o nowościach wydawniczych i takie tam inne. Fajnie, że chłopaki często zajmują się technicznymi sprawami i w przystępny sposób podają nieco wiedzy związanej z całym tym HD. Ogląda się to lekko, miło i przyjemnie. Na drogę do pracy jak znalazł :)

Na stronach podcastów macie wszelkie potrzebne linki do subskrypcji więc nie ma co się zastanawiać tylko trzeba sobie samemu sprawdzić, czy warto na tym oko zawiesić. A ja mam marzenie, jak ten Martin Luther, że pewnego dnia i w tym kraju powstanie coś na kształt CO-OPa…

Gameloft ostatnio szaleje w AppStore wypuszczając grę za grą i co jedna, to lepsza (no, czasem zdarzają się i wpadki) a większość z nich i tak bazujacych na sprawdzonych pomysłach lub będących wręcz dosłownymi rippofami znanych i uznanych marek. Można mieć to Gameloftowi za złe ale czy aby na pewno? Bungee raczej nie zrobi Halo dla iPhone (już prędzej dla Zune coś powstanie z wiadomych chyba względów) ale Gameloft nie będzie miał żadnych oporów, by przemielić to w swoich studiach i wrzucić na ekraniki naszych urządzeń coś bliźniaczo podobnego a kto wie może i bardzo grywalnego (póki co NOVA na taki tytuł się zapowiada).

Ale Gameloft to nie tylko rippofy i odcinanie kuponów od znanych tytułów. Z ogromną radością dostrzegam, jak firma korzysta ze wszystkich możliwych kanałów, by do gracza dotrzeć i poinformować go o nadchodzących nowościach, aktualizacjach, promocjach itd. Twitter, Facebook, YouTube, w końcu firmowy blog — to wszystko zostało zaprzęgnięte do promocji i siania informacjami na lewo i prawo. I bardzo dobrze! Nie ma nic lepszego, niż konkretna informacja o grze i odpowiednie budowanie atmosfery przed jej premierą. Nie mam nic przeciwko temu o ile informacje odpowiadają rzeczywistości. Gameloft jest chyba pierwszą firmą sprzedającą gry w AppStore, która tak kompleksowo zaczyna promować swoje tytuły i mówiąc szczerze bardzo mi się to podoba. Od niedawna do kanałów przekazu dołączył kolejny, którego nie wiedzieć czemu do tej pory firma nie wykorzystywała a co z powodzeniem robi już od jakiegoś czasu ngmoco — chodzi mi o podcast.

Bardzo, bardzo namawiam do subskrybowania podcastu tej firmy. Ma typowo informacyjną strukturę i zawartość, podaje na tacy to, o co graczom rozchodzi się najbardziej (czyli skupia się na pokazaniu rozgrywki) a w drugim epizodzie znalazła się i chwilka na monolog pana producenta filmu Avatar, który rzucił kilka banałów w temacie adaptacji filmów przez przemysł growy ale co pewnie przetrze szlak przed następnymi tego typu wstawkami. Ogólnie zaś jest to krótka i zwarta informacja o tytułach przez tę firmę wydawanych. W dodatku naprawdę nieźle zrobiona. Bardzo polecam iphonowym graczom subskrypcję tego podcastu.

Więcej informacji i potrzebne linki znajdziecie na blogu Gameloftu. Podcast można też zasubskrybować w hamerykańskim iTunes Store. Swoja drogą — Apple, co do kur*** nędzy przeszkadza ci w dorzuceniu podcastów do naszego sklepu??? Głupota chyba tylko bo nic innego mi do głowy nie przychodzi.

[powerpress]

Ot i wypadło nas w niedzielne przedpołudnie hen aż do Parku Dinozaur ów mieszczącego się gdzieś w Rogowie. Połaziliśmy, pooglądaliśmy, przekonaliśmy się, że dino były DUŻE! :)

[powerpress]

Poniżej kilka zdjęć z tego naszego wypadu. W sumie nie wiem jednak co jest/było większe — triceratops czy też może Doropha…

Oj odessało mnie ostatnio od komputera i bloga. Mam przedurlopową masakrę w pracy, dosyć bogate życie popracowe i kupę odciągaczy, które skutecznie przeszkadzają w porządnym aktualizowaniu strony (o innych zajęciach że już nie wspomnę). Przepraszam ogromnie ale też przy okazji nadrabiam wiadomością chyba najlepszą z możliwych.

Oto bowiem Ani i Brzozie urodził się SYN! Malutki Pawełek przyszedł na świat dnia 15-go lipca roku pańskiego 2009, w kłębie miało toto prawie 60 centymetrów a na filmiku widać, że długie toto, z nogami niczym ten łoś i cięgiem ziewa. A jak nie ziewa, to język wystawia. Jednym słowem — słodkość sama i chrupanie :).

Nie chcę nic mówić ale oto moja rodzina wykazuje się głęboko patriotycznym podejściem do tematu. Nasze dzieciaki przynajmniej zapracują na nasz ZUS. A co TY zrobiłeś dla ojczyzny? :)

EDIT: No tak, zapomniałem — foteczka mojego brackiego męczącego swoją nową zabawkę… eee… znaczy swojego malutkiego synka :)

Pawełek i Brzoza (facet i bestia)

A ja tylko przypominam, że podcasty można wciągać z naszej stronki także przez RSS wydzielonymi do tego celu kanałami:
CoSTa’s Family Page — podcast
CoSTa’s Family Page — w iTunes Store
CoSTa’s Family Page — zasubskrybuj w Miro

Szybka relacja z obchodów Dnia Matki (no i przy okazji Dnia Ojca) w damajkowym przedszkolu. Byli groźni piraci pociągający z butelki, były występy, były tańce i wierszyki, było przeciąganie liny, było szukanie skarbów, był wybuchający piracki proch i pirat plujący ogniem. Było wesoło :)

Dzięki wszystkim paniom przedszkolankom za świetne wytresowanie dzieciaków! OK, żartuję ale też i nie pojmuje, jak one sobie z tą bandą radzą. Może właśnie dlatego ja tracę wzrok przed monitorem a one nerwy przy kilkulatkach.

A ja tylko przypominam, że podcasty można wciągać z naszej stronki także przez RSS wydzielonymi do tego celu kanałami:
CoSTa’s Family Page — podcast
CoSTa’s Family Page — w iTunes Store
CoSTa’s Family Page — zasubskrybuj w Miro

Anji nadaje muzykę określaną jako chill czyli nie żadne tam ambienty czy inne takie. Coś idealnego jako tło w robocie, coś co pozwoli zebrać myśli i wytchnąć przez chwilkę. Kurczę, poczułem się słuchając tych podcastów jakbym wrócił do złotej ery Trójki i jakiejś tematycznej audycji słuchał. Dobry prowadzący, miejscami doskonała muza, jakieś takie ciepło wiejące z głośników… Yeah, podcast zasubskrybowany! Polecam, może komuś jeszcze się spodoba.

A poniżej drobny fragment jednego z podcastów. Kawałeczek, który mnie dziś koił wielokrotnie. Chill ludzie!

Cholera, ależ zazdroszczę studia i mikrofonu solidnego. Myślałem o takich codwutygodniowych audycjach z muzyką ale nie mam ich jak nagrywać. Niestety, sprzęt sensowny swoje kosztuje więc pomysł poległ. Ale kto wie, może niebawem jakiegoś totka buchnę i sobie solidny sprzęcik sprawię? :)