Przesiadka na WordPressa to spory skok w jakości blogowania (nie wpisów — te jak były do dupy, takie pozostały i raczej niewiele się tu zmieni ;)). WordPress dostarcza wielu narzędzi, bez których Serendipity było po prostu ubogie i niefunkcjonalne. Przede wszystkim mój główny powód zachwytów — mobilny klient WP dla iPhone.

To właśnie dzięki temu programowi piszę ten wpis i właśnie dzięki niemu szybko i sprawnie wpis zostanie opublikowany. Wygodne to jak jasna cholera, szczególnie gdy do pracy dojeżdża się godzinę z okładem a w gazetach tylko egzekucję, śmierć, kryzys i zniszczenie (z całym szacunkiem dla zamordowanego Polaka ale w końcu człowiek przeczytałby coś pozytywnego i inspirującego z rana).

Mobilny klient w działaniu wygląda mniej więcej tak:

WordPress — edycja wpisu

Właśnie dzieje się pracowity proces wklepywania tego wpisu i całkiem wygodna jego edycja (choć zwyczajowo faki lecą do Apple za brak copy-paste i praktyczną niemożliwość przekopiowania chociażby linka — wal się Apple za to gówniane niedopracowanie swojego urządzonka!).

Wpis oczywiście można otagować i przypisać do kategorii. O właśnie tak:

WordPress — tagowanie i przypisanie do kategorii

Tap, tap na odpowiednim polu i gotowe. Oczywiście lista kategorii pobierana jest z bloga przy odświeżaniu listy wpisów. Klient pozwala też na pobieranie i edycję wpisów już na blogu umieszczonych (czyli generalnie na większość tego, na co zezwala protokół XML-RPC). A to już daje jakieś możliwości, jest wygodne i oferuje wszelkie wygody pracy offline. Jako że mam iPoda a nie iPhone, to mój jedyny sensowny sposób na wygodne mobile blogowanie.

Gdybym z jakichś powodów jednak nie chciał używać klienta iPhonowego, zawsze jeszcze mogę wysłać maila. To czynność, która w Serendipity wymagała instalacji wtyczki, kombinacji z cronem i ogólnie najlepiej posiadania shella na maszynie, na której silnik biega. Próbowałem to raz skonfigurować. Eloy mi świadkiem, że próbowałem. Ale to nie jest zadanie dla średnio rozgarniętego trzydziestolatka. W WP mam to out of the box i w dodatku działające jak trzeba.

O takich udogodnieniach jak temaciki dla urządzeń mobilnych nawet nie ma co wspominać. To, co w uniwersum WP jest normą, w świecie Serendipity nie istnieje. A dorzucając ponoć średnio działające z Serendipity (i w większości płatne) inne programy obsługujące XML-RPC na iPhone, okazuje się, że za bardzo nie ma jak mobilnie sobie poblogować.

Ot jeden z wielu kamyczków, które wrzucam do ogródka WordPressa Serendipity zamiast do ogródka Serendipity WordPressa. Powolutku zaczynam odkrywać, że tych kamyczków całkiem spory kopczyk się uzbierał… (EDIT: ot zachciało mi się poszpanować powiedzonkiem i wyszedłem na idiotę — bywa a i był czas się przyzwyczaić. Dzięki miner!)

Sorry — to szybki, testowy wpis więc więcej się nie poprodukuję. No ale za to nasze Archiwa wyglądają zacnie :). Teraz „tylko” edycja tego całego bałaganu, wywalenie zbędnych staroci, aktualizacja linków, naprawa popsutych/znikniętych obrazków, reupload w sensownej postaci różnych filmików… Jeszcze jakiś miesiąc takiego grzebania w wolnych chwilach i przesiadka powinna być zakończona.

Dzięki Ender!

No ale to mniej więcej tyle w temacie plusów. Sam kod silnika wedle Endera jest co najwyżej taki sobie, pieprzenia się z dopasowaniem tego wszystkiego do swoich upodobań jest sporo a standardy Serendipity może i przestrzega ale czasami z dużymi problemami. Stąd i decyzja, by przeskoczyć wreszcie na platformę, która jest de facto standardem w sportach blogowych. Skoczyłem i nie powiem — całkiem mi się podoba.

WordPress ma jednak kilka problemów, które tu sobie zauważam. Siadłem do spolszczenia szablonu i nieco mnie się mina wyciągnęła, gdy okazało się, że praktycznie nie ma co mówić o lokalizacji. Nie wiem, czy to cecha tylko tego szablonu czy też po prostu silnik nie przewiduje możliwości lokalizacji treści. W Serendipity jest to zrobione elegancko, jasno i przejrzyście a możliwość lokalizowania to jeden z warunków podstawowych dla szablonu, by w ogóle pojawił się w ichnich repozytoriach. Wszelkie szablonowe treści trzymane są w plikach językowych w konkretnych zmiennych a efekt jest taki, że w zależności od ustawień językowych bloga szablon wyświetla wartość zmiennej zależną od ustawień języka. Proste? Ba! A działa aż miło patrzeć. Podobna operacja jest jak najbardziej do zrobienia w WordPressie ale jakoś nie widziałem w żadnym ze ściągniętych szablonów opcji lokalizacyjnych czy plików językowych.

Podobnie ma się w Serendipity sprawa z lokalizacją wtyczek. WordPress straszyć jeszcze będzie przez jakiś czas językiem angielskim — dopóki nie siądę i nie potłumaczę. Problem w tym, że jak widzę wtyczki są dosyć często uaktualniane i na samą myśl, że przy każdej aktualizacji będę musiał tłumaczenia wklepywać jeszcze raz, odechciewa mnie się roboty. No chyba że jest jakiś sposób na to, z chęcią go poznam.

Poza tym póki co większych problemów nie widzę. Zachwycony jestem możliwością bezbolesnego postowania via XML-RPC co implikuje kolejną zmianę — nie jest mi potrzebny już dłużej osobny blog dla „mobilnych” wpisów. Powstał on w określonym celu ale właśnie warunki się zmieniły i mogę sobie pisać na blogu wprost z iPoda w wygodnej, natywnej aplikacji. W związku ze związkiem moblog zostaje zawieszony (i tak był eksperymentem) a wszystkie siły skupiam na swojej głównej stronce. Czekam na iPhone i dopiero wtedy się zacznie mobilne blogowanie z prawdziwego zdarzenia :).

Jedno w WordPressie mnie rozwala dokumentnie — jako że to standard silnika blogowego, wszystko, co zostało dla blogerów stworzone i co ma im jakoś blogowanie uatrakcyjnić, jest przeznaczone głównie dla WordPressa właśnie. Nawet nie wiecie ile frustracji wzbudza w człowieku widok gotowych do zamieszczenia na stronie narzędzi, które nie są przeznaczone dla twojego silnika. Szlag trafia, ot co. Olać tam zresztą narzędzia — wizualny edytor wpisów zamieszczony w WP bije na głowę to, co wsadzono do Serendipity. Co prawda nie wiem jak wygląda sprawa w wersji 1.4 silnika ale to, co miałem w ostatniej wersji stabilnej produkowało tak koszmarną sieczkę, że zupełnie wyłączyłem edycję za pomocą wizualnego edytora. Nie wiem czego używa WP ale jest to fajne a podgląd HTML efektów działania edytora tylko za każdym razem mi to potwierdza.

OK, co w najbliższym czasie? Planuję:

• Przenieść wszystkie podcasty do nowego feeda serwowanego przez WP. Chyba że znajdę jakiś sposób na dołączenie starego feeda do nowego. Póki co nie wiem nawet jak miałbym się za to zabrać.
• Stworzyć kilka stron statycznych z np. spisem wszystkich tagów, kategorii i takich tam innych. Liczę tu na pomoc Bycik, masz to zrobione u siebie bardzo fajnie :).
• Zrobić jakiś sensowny blogroll, najchętniej w formie osobno wyświetlanej strony, tak by nie robić ze strony głównej choinki pełnej buttonów, linków i czego tam jeszcze. Linki to imo istotna sprawa w blogowym światku i nie raz korzystałem z Waszych blogrolli odkrywając całkiem przyjemne rzeczy.
• Ostro popracować nad szablonem i nieco go uatrakcyjnić. Jakieś drobne graficzne wstawki by się przydały, trochę trza by pogrzebać w stylach by nieco dopasować do swoich upodobań chociażby cytowania i wyświetlanie obrazków.

Zapowiada się pracowity styczeń! Ale akurat taka robota mi nie przeszkadza.

Ten koleś to Ender.

Ender to facet, o którym można niejedną książkę napisać a i tak zostanie jeszcze sporo materiału do przelania na papier. Erpegowiec, admin, programista, facet który wie co i gdzie trzeba przełączyć, by Allegro nie muliło zanadto a obrazki w aukcjach ładowały się szybciej, niż pozwala na to łącze. No i przede wszystkim ma tę jedną cechę, której nie mają inni admini: czasem mu się chce :).

Zachciało mu się jakoś wczoraj i wziął i mi bloga przewalił z SQLite na MySQL. Ot tak. Po prostu napisał mi na Skype „done” i faktycznie, zrobione. Serendepity śmiga mi teraz na MySQL. A to oznacza kilka fajnych rzeczy. Jeśli wszystko się powiedzie, to niebawem stronka bardzo mocno się zmieni :).

o co chodzi? a o to, że niejaki riddle na swoim miniblogu lekko zwątpił w ideę serwisu 10przykazań, który to serwis w założeniu miał podawać treści bardzo starannie wyselekcjonowanych blogów. jako przykład chybionej selekcji poszła moja marna stronka (z czym ogólnie wypada się zgodzić bo ani tu mądrze, ani profesjonalnie ani w ogóle nie tak jak na tych wszystkich zaangażowanych blogach :)). to że marna, to okej. ale wpieniło mnie stwierdzenie, że mój blog nie podaje treści w feedach. no jak to nie podaje, skoro styka rss-a sobie wyświetlić i wszystko jest jak należy. mało tego, rss się walidował (choć z drobnymi problemami) więc nie widziałem najmniejszego sensownego powodu, dla którego 10przykazań treści nie podawało. wysmażyłem więc brzydkiego maila wprost na skrzynkę riddla. teraz pozostało czekać tylko na reakcję i kłocić się do upadłego.

i się doczekałem…

riddle odpisał. grzecznie, uprzejmie i w ogóle w stanach wyższej świadomości i kultury nie rodem z blokowiska. trochę mnie to strapiło ale też dało impuls do sprawdzenia dlaczego w sumie 10przykazań treści nie pokazuje. w międzyczasie tryb działania papy costy przeskoczył ze „wzburzonego kogucika” na „analitycznego inspektora” i wziąłem pod lupę kilka feedów podawanych przez 10przykazan. rozwiązanie było cały czas pod ręką i widoczne ale po co nad czymś popracować, skoro można pyskować?

dla potomności i innych użytkowników serendipity: to znów kwestia podmiany dosłownie dwóch wierszy w jednym pliku i już jest wszystko okidoki. na tapetę bierzemy plik feed_2.0.tpl, który to plik kopiujemy z katalogu defaultowego schematu/tematu czy jak to zwał do katalogu z aktualnie wykorzystywanym schematem/tematem czy jak to zwał. znajdujemy w tymże pliku frazę

<content:encoded>

i zmieniamy na

<description>

czas także zamknąć to, co otworzyliśmy więc wypada zmienić

</content:encoded>

na

</description>

i to wszystko. 10przykazań nie parsowało najwidoczniej zawartości lecącej w <content:encoded> i to cała przyczyna „problemu”. ot wystarczyło tylko o tym napomknąć i rozwiązanie samo wskoczyło w oczy.

przy okazji riddle popracował nieco na rzecz mojego bloga i nieco podpowiedział mi w temacie stylowania tagów code i pre. kłopoty jak zwykle są z ie i jakoś je trzeba przeskoczyć. moje obejście problemu może nie jest zbyt eleganckie ale skuteczne a to się liczy :)

dzięki riddle!

cały problem leżał po stronie… czcionek użytych do konstruowania stringów. trzeba więc było zmienić czcionkę. wybrałem andale mono bo zdaje się, że małomiękki jakiś czas temu ją uwolnił a generuje czytelne i klarowne znaczki. jeśli są tu jakieś problemy z licencją to proszę dać znać, zmienię na coś wybitnie wolnego. cała operacja sprowadziła się do podmiany dwóch linijek kodu w pliku serendipity_event_spamblock.php (jest w katalogu z eventowym pluginem spamblock). szukamy następującego ciągu znaków:

$fontfiles = array('Vera.ttf', 'VeraSe.ttf', 'chumbly.ttf', '36daysago.ttf');

i podmieniamy (backup pliku dla świętego spokoju wskazany!) na:

$fontfiles = array('andalemo.ttf');

zakładam, że wrzucenie pliku o nazwie andalemo.ttf z czcionką do katalogu plugina to oczywistość… od tego momentu literki są generowane przez klarowną czcionkę. teraz tylko trzeba zadbać kolorki. w tym celu szukamy następującego ciągu znaków (jest kilka wierszy niżej):

$color = imagecolorallocate($image, mt_rand(50, 235), mt_rand(50, 235), mt_rand(50,235));

i zmieniamy zakres barw na dowolny inny. ja zmieniłem na zdecydowanie ciemniejszy coby kontrast był solidny i żadnych już problemów nie było:

$color = imagecolorallocate($image, mt_rand(0, 100), mt_rand(0, 100), mt_rand(0, 100));

i to wszystko. sprawa załatwiona. czekam na wasz feedback w tym temacie. czy nadal są problemy z odczytywaniem captcha? mam nadzieję, że to definitywnie rozwiązało problem. w razie jednak gdyby co — proszę o kontakt i wszelkie możliwe uwagi. jak widać developerzy udzielają porad szybko i sprawnie :)

dlaczego jest to takie niewyraźne i samo źródełko porady znajduje się na forum serendipity. myślę, że wszystko już jasne. acha, nie śmiać się z mojego angielskiego. jest straszny ale radzić jakoś sobie trzeba :)

jeśli ktoś szuka takiego rozwiązania to, jak informuje oficjalny blog serendipity, zostały stworzone odpowiednie skrypty bardzo cały proces upraszczające. osobiście tego nie sprawdzę bo nie nie mam po co ale być może komuś to info się przyda i wyrośnie w naszym przaśnym kraju jakiś niezależny serwis oferujący możliwość założenia sobie bloga właśnie na engine serendipity.

oby :)

zaczynam mieć powoli problemy z nadążaniem z informowaniem o nowych schematach/tematach/szablonach (jak to przetłumaczyć — themes?) robionych czy portowanych przez niezrównanego carla gallowaya. to, co ten facet wyczynia dla społeczności serendipity jest po prostu niewiarygodne. jeśli nie wypuści średnio dwóch temacików na miesiąc to jest chory :)

andreas06, dobra robota carl!

tym razem carl sportował śliczny temacik zrobiony oryginalnie przez niejakiego andreasa viklunda, ponoć osobę doskonale znaną w światku twórców szablonów dla wordpressa. carl wziął się za bardzo barwny i efektowny temacik zwany andreas06. wygląda to po prostu bardzo dobrze, carl użył tu sporo tricków i temacik jest po prostu przedni. eeech, umieć to, co umie ten facet… tak czy inaczej — temacik powinien być już dostępny w repozytoriach SPARTACUSa więc nie ma co czekać tylko trza pobierać i sprawdzać jak to działa.

informacja na stronie carla
informacja na stronie andreasa
przetestuj ten schemat!

przyszła wiosna i czuję potrzebę zmiany. czas skończyć nowy template, który robi się już od jakichś dwóch miesięcy (żona, nie chcesz gdzieś pojechać z małą? czas by się znalazł i w ogóle :)), przewietrzyć nieco zainstalowane wtyki, poaktualizować conieco a najlepiej zainstalować wszystko od początku. być może blog zdechnie ale co tam, raz się żyje. problemów nie przewiduję jakichś ogromnych, bazę mam zachowaną (sqlite rządzi! jeden plik załatwia wszystko!) a ewentualne trudności mogą jeno dotyczyć praw dostępu do różnych plików, które sobie na serwerze serendipity ponapisywało. jak cholera będąc zwykłym userem przejąć prawa do plików tworzonych przez www-data??? coś mi się wydaje, że będę musiał wydać na piwo dla któregoś z chlorkowych (tak dumnie nazywa się serwer, na którym moja strona siedzi) adminów. wszędzie te łapówki i układy… :)

z innych newsów tyczących serendipity: kończę powoli lokalizację. już niedługo serendipity będzie gadało po naszemu w całości, od instalacji, przez aktualizację, po codzienne użytkowanie. także kilka najbardziej popularnych wtyczek zlokalizuję. póki co wsparcie dla utf-8 robię ale przeróbka tego do iso nie jest żadnym problemem przecież.

no, to do walki!

mój blog mnie terroryzuje!

poczułem moc klepania bzdur i zaczynają te bzdury mną powoli władać. szlag by to, macie czasem podobne uczucie? okej, łapię się na tym, że to przecież tylko strona rodzinna i niewiele więcej ale mobilizuje mnie czytelnictwo, komentarze, czasem solidne pogadanki… coś się kręci, wy to czytacie, ja chcę dorzucać więcej i więcej. kompletnie błędne koło!

papa costa doszedł do wniosku, że taka taktyka nie ma większego sensu. albo najmie się współpracowników (taaak, już widzę moją rodzinę klepiącą cokolwiek :)), albo przyhamuje się nieco. tylko jak tu przyhamować, kiedy paluchy same rwą się do klawiatury, screeny same się ściągają/są robione, epitety pod adresem polityków same cisną się na usta…

blogowanie to cholerny nałóg!

miły, sympatyczny i w ogóle ale to jednak nałóg. okej, przynajmniej zdałem sobie z tego sprawę. a to już początek by jakoś nad tym nałogiem zapanować i od słów przejść do czynów. może na ten przykład tak: chyba czas na przeinstalowanie silniczka bo bardzo dużo unowocześnień się ostatnio pokazało a updaty serendipity nie dają pełnego spodziewanego efektu. proces przeinstalowania warto by opisać bo może jakiemuś asowi się to kiedyś przyda… itd.

pieprzony nałóg :)

• wyspać się (dwa dni nie wyłażenia z łóżka minimum).
• spacer z da majkiem i może dorophą. długi. nie do centrum handlowego.
• jeść trzy posiłki dziennie. nie jeden duży późno wieczorem.
• skończyć black, prince of persia, killzone i kilka innych tytułów na ps2, które leżą i się kurzą bo grać nie ma kiedy.
• zrobić schemacik do serendipity. obiecało się ludziom a teraz leży :/
• rozpocząć, robić i dokończyć te trzy tapetki, które siedzą w głowie a które jakoś na ekran wpaść nie mogą. a wpadają od miesiecy już kilku dobrych :/
• skoczyć na piwo. piwo to takie coś co się pieni, jest lekko gorzkawe a jak się tego wypije nieco więcej to łeb następnego dnia boli. pić zimne. ponoć z butelki smakuje lepiej. już nie pamiętam jak smakuje piwo… :/

chyba mi źle. roboty po uszy, zmęczenie, ciągły brak kasy w domu… eeech, czas chyba na jakieś solidne zbetonienie się. najlepiej wódką. wódka to chyba to takie niedobre, którego nie trzeba pić tak dużo jak piwa by następnego dnia głowa bolała. jeeezu, kiedy ja ostatni raz miałem alkohol w uściech??? czas ździebko zmienić tryb życia i przyzwyczajenia. czas chyba zacząć zachowywać się jak ojciec rodziny i skoczyć czasem na jednego do jakiegoś pubu. a w celach terapeutycznych :)

two colours theme

z braku czasu niestety przeciąga się tworzenie nowego schemaciku dla serendipity :/. zaawansowanie projektu oceniam na mniej więcej 50% ale trudne chwile dopiero przede mną. teraz czas wprowadzić w życie kilka moich pomysłów, które wymagają solidnego kodowania w smarty. a to już jest, jak powiadają nasi anglosascy bracia, „beyond my possibilities”. przynajmniej na razie :). z takim tempem prac schemacik oddam do ogólnego użytku za jakieś miesiąc ale spoko, nie od razu rzym przecież zbudowano :).

póki co wrzucam jotpega z podglądem pracki. jak wam się to widzi? tu jeszcze sporo zostało do zrobienia w kwestii kolorystyki sidebarów ale to juz raczej z górki niż pod górkę. schemacik umożliwia wyświetlanie jednego jak i dwóch sidebarów koło siebie. niestety całość siedzi na tabelach bo po prostu nie mam bladego pojęcia jak to wszystko ubrać w divy. na css-sie się nie wyznaję. muszę się dogadać z carlem i ja mu będę trzaskał layouciki w photoshopie a brudną robotę będzie odwalał on :). ot prosty, soczysty w kwestii kolorków layoucik, jakiego póki co serendipity brakuje.

jeśli wszystko wypali i uda mi się wrzucić wszystkie ficzery, jakie sobie zaplanowałem, będzie to całkiem przyjemny i funkcjonalny schemacik. problem w tym, że to wymaga kodowania. czas więc zwrócić się do tworców serendipity o pomoc…

nowa beta przynosi sporo zmian, o których dokładniej możecie poczytać tutaj. jest tego jak widać całkiem sporo ale jeszcze nieco zostało do poprawienia przed wydaniem pełnej jedynki. upgrade robi się tak jak zwykle: dosłownie w dwie minuty z czego jedną pobiera się pakiet z upgrade :)

blog przez jakieś dwa dni pogada nieco po agnielsku. proszę się nie denerwować — cenię naszą mowę piekną (w żadnym innym słyszanym przeze mnie języku tak cudnie się nie klnie! :)) i poprzywracam co trzeba jak najszybciej się da. jestem w trakcie tłumaczenia silnika i mam nadzieję, że przed wypuszczeniem wersji 1.0 zdążę i tłumaczenie znajdzie się w stabilnej wersji.

źródło wiadomości
pobierz nową wersję

produkcja szablonów dla serendipity ruszyła pełną parą a koordynuje to wszystko carl galloway, który chyba nie je i nie śpi siedząc ciągle nad coraz to nowszymi schematami dla tego systemu blogowego :). mam pewne zaległości w informowaniu o nowościach schematowych ale wynikają one z po prostu braku czasu… wczoraj posiedziałem nieco przy swoim nowym schemaciku i po kilku instrukcjach garvina odnośnie zabawy kodem, zaczyna to przynosić jakieś efekty. dooobrze, to zapowiada w miarę szybkie dorzucenie czegoś i ode mnie do już w sumie niemałej biblioteki szablonów.

jazzcafe

dziś dwie produkcje. pierwsza zwie się jazzcafe i jest całkiem miłą kolorystycznie odmianą od chociażby kolorystyki mojego bloga :). ciepło, miło, przyjemnie… nieco zamotana jest kwestia kto kogo przerabiał i na kim się opierał więc w kwestii szczegółów odsyłam na stronę carla, z której też można schemacik sobie pobrać.

więcej o schemacie

pink lilies

drugi schemacik dziś prezentowany to dzieło już chyba w całości carla, na czymś tam oparte i — nareszcie — szablon dla płci piękniejszej! mało tego w serendipity do tej pory było a to co było raczej nie mogło się zbytnio podobać. ten schmeacik, który zwie się ładnie pink lilies, to po prostu strzał w dziesiątkę imo. kobity będą zadowolone. stuprocentowo. wystarczy rzucić okiem na screenshocika (drobnego ale zawsze) by przekonac się, że wszystko — od kolorków począwszy — płci ładniejszej przypaść do gustu po prostu musi :).

więcej o schemacie

no to nie pozostaje mi nic innego niż zakasanie rękawów i dorzucenie czegoś od siebie. czasu! dajta mi czasuuuu!!!!

coś mnie wczoraj wieczorkiem przymusiło, by siąść i temat raz na zawsze rozwikłać. zacząłem przeglądać sobie wiki mldonkeya, wpadłem między innymi tutaj i… aż mi się miska uśmiechnęła szeroko :). a więc to ustrojstwo nie musi być wcale odpalane „centralnie”! mogę sobie odpalić demonka także jako zwykły i nieszkodliwy user…

i życie stało się automatycznie piękniejsze. demon śmiga sobie w tle, pobiera i wysyła a wszelka praca idzie na moje konto. program automatycznie potworzył pliki konfiguracyjne w moim folderze domowym i — o hosanna — z prawami jak należy. mogę sobie modyfikować je do woli bez potrzeby ciągłego sudowania. doskonale! prawdziwy zachwyt wzbudziło jednak to, że katalog incoming i wszystkie pliki jego to także moja własność i mogę sobie robić z tym co mi się żywnie podoba. precz sudo! precz roocie! costa może sobie sam szaleć ze swoimi downloadami. o to właśnie chodziło!

a morał z tej opowiastki? zawsze warto przeczytać dokumentację. choćby pobieżnie. bo cóż stało na przeszkodzie, bym polecenia

mlnet > /dev/null 2>&1 &

używał już od dawna? zwykłe, proste i głupie lenistwo, ot co przeszkadzało :).

andreas08 w działaniu

mała fabryka schematów, którą jest nieoceniony carl galloway, właśnie wyprodukowała kolejny. obok screenik prezentujący jak moja stronka wyglądałaby ubrana w nowe piórka. trzeba przyznać, że schematowy dorobek carla zaczyna budzić poniekąd zazdrość. inna kwestia, że to bardzo przyjazna bestia jest a skora do pomocy, że bardziej nie można. schemat prezentuje się świetnie i został bardzo ładnie sportowany dla serendipity. szacunek dla tego pana!

więcej informacji o schemacie wraz z linkami do pobrania znajdziecie tutaj. już niebawem garvin wrzuci schemat do cvs i będzie można zafundować sobie nowy wygląd via wtyczka spartacus.

carl! you have made a hell good job with this one. congrats!

wczoraj na blogu twórców serendipty pojawiła się bardzo ciekawa wiadomość. otóż powstała stronka (niezbyt) ładnie i klarownie przedstawiająca aktualną zawartość CVS wtyczek i schematów dla serendipity. jest tego całkiem sporo a lektura może być ciekawa także dla blogowiczów korzystających z innych systemów blogowych. ogólnie rzecz biorąc na stronie znajduje się informacja o wszystkim, co można pobrać przez doskonałą wtyczkę SPARTACUS. może zacytuję samych autorów:

It’s an auto-generated snapshot and download page of the Serendipity Plugin and Template repository. Something like pear.php.net, but a bit more light-weight. It should serve well for people that cannot run Spartacus or who want to look at our repository.

spartacus w działaniu

czymże w takim razie jest ów spartacus? to nic innego jak: Serendipity Plugin And Repository Tool Access Customization/Unification System :). proste i oczywiste? niezbyt? no to jeszcze raz ale prościej: to wtyka, ktorej zadaniem jest pobieranie i instalowanie innych wtyczek (oraz schematów/themes) oraz informowanie o nowych wersjach wtyczek plus ich aktualizowanie na żądanie. żadnego ssania, żadnego wypakowywania i uploadowania. po prostu w panelu administracyjnym klika się na pole obok wtyczki (na rysunku zaznaczone pole z czekającą aktualizacją) i gotowe. wygodne? no ba!

jednym słowem: oto strona z prawie wszystkim, co oferuje serendipity w temacie wtyczek i schematów. póki co jest tego pewnie niewiele w porównaniu do takiego wordpressa ale systematycznie dochodzą coraz to nowsze wtyczki a schematów będzie z czasem więcej. kilka osób zabrało się tam ostro do roboty a i niżej podpisany coś od siebie dorzuci.

serendipity spartacus strona z informacją o wszystkim, co można do serendipity dorzucić
źródło wiadomości

i tu na moment chciałbym się zatrzymać przy ubuntowym add/remove applications. to, proszę państwa, jest wręcz rewelacyjna sprawa. najpotrzebniejszy soft podzielony na sensowne kategorie, całość operacji sprowadzająca się do zaznaczenia instalowanego pakietu… czy może być coś wygodniejszego? jeszcze się coś lekko pieprzy przy niektórych aplikacjach wymagających dodania wpisów do sources.list (u mnie program po prostu wychodzi w cholerę i tyle go widzieli) ale cała reszta śmiga aż miło patrzeć. taaaak, zdecydowanie dobra rzecz i warta pochwały.

tak swoją drogą — instalowanie dwóch systemów i ich konfiguracja to prawdziwy ból tyłka. no ale jakoś to wszystko poszło. nastąpiły lekkie zmiany w naszym domowym komputerze — teraz każdy member naszej familii ma swoje konto i nie będzie mi już tu doropha grzebała w moim firefoxie czy też jęczała za swlimi mailami. ma swoje konta i tu, i tu, programy pocztowe pokonfigurowane (niebawem :)) więc nastapi pierwszy w naszym radosnym stadzie rozdział. da majek też swoje konto dostał, a co. jakieś ładne kolorki się młodej ustawi i niech szaleje do woli.

ubuntu powoli staje się moim main systemem. partycja dla linuksa dostała 20 gigabajtów więc nawet przy masywnych downloadach p2p poradzi sobie bez problemów. tu się teraz na dobre przesiadam. moim głównym środowiskiem pobędzie przez jakiś czas gnome (zdecydowanie jest fajne!) a ja już sobie kompletuje co fajniejsze aplikacje, które będą tu sobie działały w tle permanetnie. czas jeszcze zrobić sobie podstawowe serwerowe usługi:

• apache + mysql do testowania serendipity
• proftpd do komunikacji z kompem z pracy (niestety ssh mam wyrżnięte w robocie i pozostaje mi jeno www, ftp a i to zdobyte w bólach ogromnych)
• mldonkey oczywiście coby jakoś łącze na siebie pracowało

i to już chyba wszystko. no, jednak co reinstalka to reinstalka. ubuntu śmiga (choć wciąż nie widzę jakiegoś niesamowitego wzrostu prędkości), windows wręcz zapiernicza a komputerek odżył i dostał kopa solidnego. jednak o systemy trzeba dbać. zdecydowanie skracam czas pomiędzy kolejnymi reinstalacjami. cykl wydawniczy ubuntu to dobry zegarek w tym temacie :)

jak to działa? a po kolei idąc:

• wskakuje się na stronę http://www.supersized.org/
• w pierwszym polu wpisuje się swoją ksywkę czy co tam się uzna za stosowne
• klika się „next” i uzupełnia pewne dane (hasła, imię i nazwisko jeśli chce się je podać, mail)
• czeka się chwilkę na maila z kodem aktywującym
• aktywuje się bloga za pomocą przesłanego kodu
• loguje się
• używa się

w ten jakże skomplikowany sposób powstał oto testowy blog papy costy :). blog obsługuje się z uprawnieniami chief editora, czyli kolesia, który może wszystko prócz instalowania i odinstalowywania wtyczek. może za to zmieniać temaciki, ma pełną władzę nad biblioteką uploadowanych mediów i takie tam. trochę za mało czasu miałem (eeech, czasem zbyt krótko się jednak te pliki plikują do druku :)) by się opcjami oferowanymi przez supersized.org pobawić ale jak na razie wygląda to całkiem obiecująco.

jeśli więc potrzebujesz szybko postawić bloga albo po prostu jesteś ciekaw co to takiego to całe serendipity, o którym tyle tutaj truję — go for it!

to zakłada solidne wczytanie się w bajery, jakie oferuje system smarty, z którego serendipity korzysta. te wszystkie funkcje w stylu „truncate” czy insze… potencjał jest ogromny i czas się za to zabrać. zabawa w każdym bądź razie jest przednia :).

ale miało być o testach…

testuję w międzyczasie różne wtyczki na swoim lokalnym serwerku stojącym na ubuntu i jakoś tak wczora z wieczora zainteresowałem się jedną wtyczką: free wiki links for your entries (opis wtyczki tutaj). co to jest i czym to się je? wtyczka udostępnia funkcjonalność, jaką mniej więcej daje wiki. jest jeszcze w bardzo wczesnym stadium rozwoju ale garvin (jeden z developerów serendipity) pracuje nad nią solidnie i obiecuje już niebawem rozszerzenie jej funkcjonalności. używa się jej bardzo prosto. wystarczy bowiem w trakcie pisania treści wpisu zaznaczyć coś tagami [[jakiś tekst]] a wtyka przeszuka bazę na okoliczność występowania wpisu o takim tytule i odpowiednio go podlinkuje. wygodne? jak jasna cholera! testowo odpaliłem wczoraj tę wtyczkę i popisałem sobie nieco. linkowanie nie może byc prostsze a o całą resztę dba wtyka (wysyła trackbacki i takie tam). brakuje jeszcze możliwości ustawiania, czy te trackbacki chcemy w ogóle wysyłać ale to już niebawem.

a co się dzieje, kiedy wpisu o takim tytule nie ma i nie ma czego linkować? w takim wypadku we wpisie obok otagowanego hasła pojawia się znaczek (póki co po prostu znak zapytania co nie wygląda zbyt dobrze) z odpowiednim linkiem do panelu administracyjnego. klikasz i… po prostu edytujesz hasło, o ile oczywiście jesteś zarejestrowanym użytkownikiem i masz możliwość edycji wpisów. rewelacja! wykorzystanie tego w blogach lub na stronach z większą ilością ludzi edytujących wpisy narzuca się wręcz samo.

bardzo wygodna i poręczna wtyczka. co prawda to jeszcze bardzo wczesna faza jej rozwoju ale już niebawem powinno to zacząć pracować jak należy.